Diferencies ente revisiones de «Enrique II d'Inglaterra»

m
Iguo apostrofación
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-Hestoria +Historia ))
m (Iguo apostrofación)
{{persona}}
 
'''Enrique II Plantagenet''' ([[5 de marzu]] de [[1133]]; [[Le Mans]], [[Francia]]<ref name="Boussard 1956 p1">{{Harvsp|Boussard|1956|p=1}}</ref> - [[6 de xunetu]] de [[1189]]; [[Chinon]], [[Francia]]), [[Rei d'Inglaterra]], [[Duque de Normandía]] y [[Duque d'Aquitania|Aquitania]] y [[Conde de d'Anjou]].
 
Fíu primoxénitu de [[Godofredo V de d'Anjou]]<ref name="Boussard 1956 p1"/> y de la so esposa [[Matilde d'Inglaterra]],<ref name="Boussard 1956 p2">{{Harvsp|Boussard|1956|p=2}}</ref> foi'l primer rei de la dinastía Plantagenet.
 
== Biografía ==
=== Posesiones y conquistes territoriales: enemigos estranxeros y aliaos ===
 
Antes de la so llegada al tronu yá controlaba [[Normandía]] y [[Ducáu de d'Anjou|Anjou]] na Europa Continental por heriedu paternu y [[Aquitania]], [[Guyena]] y [[Gascuña]] al traviés del so matrimoniu con [[Leonor d'Aquitania]] el 18 de mayu de 1152, lo que lo convertía nel monarca más poderosu de la so dómina, anque tuviera que rindir vasallaxe polos ducaos al rei [[Lluis VII de Francia]], ex-home de Leonor, con un imperiu (''el [[Imperiu Angevino]]'') que s'estendía dende'l [[Fiordu de Solway]] casi hasta'l [[Mar Mediterraneu|Mediterraneu]] y dende el ríu Somme hasta los [[Pirineos]]. Yá siendo rei, incorporó [[Irlanda]] a los sos vastos dominios. Tamién caltuvo comunicaciones actives col Emperador Bizantín [[Manuel I Comneno]].
 
=== Vida enantes de la so ascensión al tronu ===
Nació'l [[5 de marzu]] de [[1133]] en [[Le Mans]] fíu de la Emperatriz Matilda y el so segundu maríu [[Godofredo V de d'Anjou]]. Se crio en Anjou y visitó Inglaterra en 1149 p'ayudar a la so madre a apostar el so derechu al tronu d'Inglaterra.
 
Casóse con [[Leonor d'Aquitania]] el [[18 de mayu]] de [[1152]],<ref>Hallam and Everard, p.159; Warren (2000), p.42.</ref> pero ente mayu y agostu batalló col ex-home de Leonor, [[Lluis VII de Francia]] y los sos aliaos. N'agostu entainar a volver al llau d'ella y pasaron dellos meses xuntos. Alredor de fines de payares de 1152, ellos dixebráronse: Enrique foi a pasar unes selmanes cola so madre y depués saleó per Inglaterra, retornando'l [[6 de xineru]] de [[1153]]. Dellos historiadores creen qu'el so primer fíu, [[Guillermo, conde de Poitiers]], nació l'añu 1153. La socesión d'Enrique foi establecida pol [[Tratáu de Wallingford]] en 1153, depués de desafiar a les fuercies d'Esteban nel Castiellu de [[Wallingford]]. Entós alcordóse qu'Enrique sería nomáu rei d'Inglaterra a la muerte d'Esteban.
* [[Guillermo, conde de Poitiers|'''Guillermo''']] (n. Normandía, 17.8.1153 - m. castiellu de Wallingford, Berkshire, IV.1156), conde de Poitiers.
 
* [[Enrique'l Mozu|'''Enrique''']] (n. palaciu de Bermondsey, Surrey 28.2.1155 - m. castiellu de Martel, Turena, Francia, 11.6.1183), duque de Normandía y conde de d'Anjou, nomáu correxente del so padre en 1170.
 
* [[Matilde d'Inglaterra, duquesa de Saxonia|'''Matilde''']] (n. castiellu de Windsor, Londres, VI.1156 - m. Brunswick, Alemaña, 28.6.1189), casada con [[Enrique'l Lleón]], duque de Baviera, Saxonia y de Brunswick.
* [[Ricardu I d'Inglaterra|'''Ricardo''']] (n. palaciu Beaumont, Oxford, 8.9.1157 - m. de feríes recibíes mientres l'asediu a Châlus, Francia, 6.4.1199), socesor del so padre nel tronu, conocíu como ''"Ricardo Corazón de Lleón"''.
 
* '''[[Godofredo II de Bretaña|Godofredo]]''' (n. Londres, 23.9.1158 - m. mientres un tornéu, París, 19.8.1186), conde de d'Anjou y duque de Bretaña pol so matrimoniu.
 
* '''[[Leonor de Plantagenet|Leonor]]''' (n. castiellu de Domfront, Normandía, 13.10.1162 - m. monasteriu de les Fuelgues, Burgos, 31.10.1214), casada con [[Alfonsu VIII]], rei de Castiella.
El tercer fíu d'Enrique II, [[Ricardu I d'Inglaterra|Ricardo Corazón de Lleón]] (1157-1199) cola ayuda de [[Felipe II de Francia|Felipe Augusto]] de Francia atacó y ganó al so padre'l 4 de xunetu de 1189.
 
Enrique II morrió nel [[castiellu de Chinon]] el [[6 de xunetu]] de [[1189]] y xaz na [[Abadía de Fontevrault]], cerca de [[Chinon]] y [[Saumur]] na Rexón de d'Anjou, anguaño Francia.
 
El fíu ilexítimu d'Enrique II, Godofredo, arzobispu de York tuvo con él tol tiempu y foi l'únicu de los sos fíos n'asistir al so llechu de muerte. Les sos últimes pallabres, según Geraldo de Gales, fueron «''Cayó la vergüenza sobre esti rei derrotáu''».
 
{{Socesión
| títulu= [[Duque de Normandía]]<br />[[Conde de d'Anjou]]<br />(Al pie del so fíu [[Enrique'l Mozu|Enrique]] ente 1170 y 1183)
| periodu = [[1151]] – [[1189]]
| predecesor = [[Godofredo V de d'Anjou|Godofredo V]]
| socesor = [[Ricardu I d'Inglaterra|Ricardu I]]
 
 
[[Categoría:Novelistes de Francia]]
[[Categoría:Casa de d'Anjou]]
[[Categoría:Condes de d'Anjou]]
[[Categoría:Condes de Maine|Enrique 01]]
[[Categoría:Condes de Nantes]]