Diferencies ente revisiones de «Diálogu»

7 bytes amestaos ,  hai 3 años
m
Preferencies llingüístiques
m (Correición de topónimos (exónimu castellán): -"Róterdam" -"Rotterdam")
m (Preferencies llingüístiques)
El '''diálogu''' ye una forma de comunicación verbal o escrita na que se comuniquen dos o más persones nun intercambiu d'información, alternándose'l papel de [[emisor]] y [[Receptor (comunicación)|receptor]]. Siguiendo esta definición, nun diálogu hai que tener en cuenta lo siguiente:
 
* Por que se produza'l diálogu, ye necesariu un intercambiu de papeles ente los denominaos [[interlocutor]]es. Esti cambéu de papeles ente emisor y receptor denominar [[Vez de palabrapallabra|turno de palabrapallabra]] o [[Intervención|intervenciones]].
 
* Puramente'l diálogu ye oral, pero tamién puede atopase escritu, como asocede nes noveles. Coles mesmes utilízase signos non verbales, como son los [[Signu paralingüístico|signos paralingüísticos]] y los [[Signu cinésico|signos cinésicos]]. Ente los signos paralingüísticos destaca la intensidá de la voz, y ente los signos cinésicos destaquen los xestos y les postures.
 
Tamién s'usa como la tipoloxía testual na llingüística y na lliteratura cuando apaecen dos o más personaxes al usar el discursu diegético, llamaos interlocutores. Razón pola cual constitúi la forma lliteraria propia del mesmu xéneru (dramáticu), asina mesmu, estremar en parllamentos (retórica) o oraciones ente personaxes que se dirixen mutuamente la palabrapallabra.
 
Un diálogu puede consistir dende una [[atenta]] conversación hasta un encaloráu discutiniu sosteníu ente'l interlocutores; emplegáu en xéneros lliterarios como la [[novela]], el [[cuentu]], la [[fábula]], el [[teatru]] o la [[poesía]]. Nuna obra lliteraria, un bon diálogu dexa definir el calter de los personaxes: la palabrapallabra revela intenciones y estaos d'ánimu, a última hora, lo que nun se puede ver, por consiguiente nello anicia la so importancia. Esta modalidá esixe un gran esfuerciu de creación, yá que obliga a enfusar nel pensamientu del [[personaxe]], como nel casu de ''[[Edipo rei]]'' de [[Sófocles]].
 
Tamién se considera un [[xéneru lliterariu]] propiu, surdíu en Grecia colos ''Diálogos'' de [[Platón]], siguíu polos romanos ([[Cicerón]], por casu) y revitalizáu nel [[Renacimientu]] en llatín ([[Erasmo de Rotterdam]], [[José Luis Vives]], etc.) y en llingües vulgares ([[Juan de Valdés]], [[Pablo Mejía]], etc.), Como tal tien tres tipos estremaos: el [[diálogu platónicu]], el [[diálogu ciceroniano]] y el [[diálogu lucianesco]]. El platónicu tien como oxetivu topar la verdá, con mires a una tema primordialmente filosóficu. El ciceroniano tien un marcu paisaxísticu bien constituyíu, ye de tema primordialmente políticu, xudicial y retóricu con cuenta de en él tienen cabida llargues esposiciones. Nel lucianesco, asina llamáu pol so ceador, [[Luciano de Samosata]], predomina la intención satírica y l'humor por eso la tema puede ser bien variáu, inclusive fantásticu.
 
* Los diálogos entamaos, como yá se definió, sí tienen pactos previos, como por casu el [[alderique]], la [[mesa redonda]], la [[conxusta]] y la [[Entrevista periodística|entrevista]].
** Nun alderique un grupu de persones alderiquen una tema apautada que la so finalidá ye roblar una decisión mayoritaria. Ta presidíu por un [[moderador]], que la so finalidá ye respetar l'orde de la vez de palabrapallabra y la so duración. Nel casu de los grupos formaos por numberoses persones, el [[Voceru (comunicación)|vocera]] ye l'encargáu d'esponer les idees del grupu. Esto asocede nel [[Parllamentu]] y nel [[Congresu de los Diputaos]].
** Nuna mesa redonda'l grupu de persones ye siempres amenorgáu, y tamién ponen de mancomún les sos opiniones sobre una tema. Al empar que l'alderique, ta dirixíu por un moderador, que ye quien propón les temes y dexa la palabrapallabra a los participantes.
** Una conxusta ye una charra más bonal y con temes menos planiaes. Les veces de palabrapallabra son menos estrictos y los participantes disponen de [[llibertá]] pa intervenir sobre les temes a tratar.
** Una entrevista ye un diálogu formal, que la so finalidá ye consiguir información d'interés sobre la persona entrevistada. Faise l'usu d'entrugues y respuestes, onde un [[entrevistador]] entruga al entrevistáu. Ente les entrevistes destaquen les [[Entrevista de trabayu entevistes de trabayu]], les [[Entrevista periodística|entrevistes periodístiques]], etc.