Diferencies ente revisiones de «Seduliu Escotu»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 3 años
m
Iguo títulos de películes
m (Bot: Actualizando categoríes)
m (Iguo títulos de películes)
 
==Biografía==
Casi nada se sabe de los sos primeros y últimos años. Llogró na so natal [[Irlanda]] una escelente formación, qu'incluyía'l dominiu del versu llatinullatín clásicu; compunxo más d'ochenta poemes d'estilu bien personal y nos más variaos metros onde se dexen sentir reminiscencies de los paganos [[Virxiliu]], [[Cicerón]], [[Horaciu]], [[Ovidiu]] al pie de alcordances de la [[Biblia]], [[Lactanciu]], [[Xuvencu]] y [[Venanciu Fortunatu]]. Quiciabes les frecuentes incursiones [[viquingu|viquinges]] (de qu'hai ecos na so oda ''De strage Normannorum'') lleváronlu ente 840 y 850 a treslladase al continente pola mesma dómina que [[Xuan Escotu]], anque tamién ye posible que fuera llamáu pol intentu de renovación cultural auspiciáu por [[Carlomagnu]], el conocíu como [[Renacimientu Carolinxu]]. Afitóse en [[Liexa]]. L'obispu [[Hartgaire]] o [[Hatgar]] (840 - 855) y el so socesor [[Francón]] acoyéronlu y quiciabes retuviéronlu ellí como profesor na escuela de [[San Lambertu]] o [[Saint Lambert]], magar que lo más probable ye que fora a la corte, au destacó como poeta áulicu emponderando a los emperadores [[Lotariu I]], [[Carlos el Calvu]] y [[Lluis el Xermánicu]] y a dignatarios eclesiásticos como [[Advenciu]], obispu de [[Metz]], y a nobles como'l conde [[Everardu de Friuli]].
 
Tenía conocimientu del griegu, anque non nel grau que [[Xuan Escotu Eriúxena]], y como ésti'l so saber yera enciclopédicu. Comentó a los gramáticos [[Donatu]] (non yá el so ''Ars maior'', sinón el ''minor''), [[Priscianu]] y el discípulu de Priscianu [[Eutixu]] (''Ars de verbu''); esplicó la ''Isagogé'' de [[Porfiriu]] y, como exexeta, escribió un ''Collectaneum in epistolas Pauli''. Tamién nos mandó dos copies autógrafes nel ''Salteriu'' griegu (Bibl. del Arsenal de París, n° 8.047) y les ''Epístoles'' de San Pablu en griegu ([[Biblioteca Real de Dresde]], ''codex boernerianus'': A,145,b). Compunxo como escritor políticu un ''speculum principis'' o [[espeyu de príncipes]] pa [[Lotariu II de Lotarinxa]], el ''De rectoribus christianis'', en ''prosimetra'' (amiestu de prosa y versu). Otres obres sos son les ''Explanatiumculae'' o pequeños comentarios exexéticos al ''Nuevu Testamentu'' y la ''Expositio in epistola Hieronimi ad Damasum''.