Diferencies ente revisiones de «Catalán balear»

m
Preferencies llingüístiques: -"directu" +"direutu"
m
m (Preferencies llingüístiques: -"directu" +"direutu")
 
* Morfosintaxis:
** Usu xeneral del artículu saláu, quitando'l pueblu de Pollença. La so forma xeneral ye es/sa, es/ses y ''s'<nowiki/>'' delantre de vocal o hache, pero según el subdialeutu puede adoptar tamién les formes ''so'' (masc. sing.) o ''ets'' (masc. plural). Los ámbitos d'usu del artículu saláu y del artículu normal (el/la, els/les, ''l''' ) dependen tamién del subdialeutu. Anque polo xeneral, úsase l'artículu normal delantre de pallabres que se consideren úniques, como Cielu (paraísu en relixón), Demoniu, mar... y delantre de les hores. Por casu, ''es cel'' refierse al firmamentu y ''el Cel'' refierse al paraísu onde van los finaos si lo merecen.
** Usu del artículu personal en/na, ''n''' delantre de nomes propios de persona.
** Morfema cero na primer persona del singular del presente d'indicativu. Por casu, lo qu'en [[catalán central]] sería ''jo canto'' (yo canto) dizse "''jo cant''".
** Nos verbos de la primer conxugación (acabaos en ''-ar''), les formes del plural de primera y segunda persona fáense con ''-am'', -au. Por casu, cantam (''cantamos''), ''cantau'' (cantáis).
** Nos verbos de la primer conxugación (acabaos en ''-ar''), el pretéritu imperfectu de suxuntivu faise con ''-a-'', esto ye, ''cantàs'', ''cantassis''... Anque anguaño estendióse tamién les formes catalanes con e ''y'' en munchos sitios usen dambes con normalidá.
** Na combinación de dos o más prono<span>me</span>s átonos precediendo a una forma verbal, si unu ye de complementu directudireutu (CD) y tien la forma ''el'', la, etc. y otru ye de complementu indirectu (CI), y tien ''la'' forma me, ''te'', etc., apaez primero'l pronome de CD. Exemplos: ''la me dóna'' (dámela), ''el se menja'' (cómelu).
* Léxicu:
** Gran cantidá de léxicu propiu, sobremanera arcaísmos calteníos pol aislamientu de les islles y les distintes influencies llingüístiques que les bañaron. El léxicu varia abondo dependiendo del subdialeutu. Exemplos: ''a el·lot'' por ''noi'' (mozu), ''moix'' por ''gat'' (gatu), ''besada'' por ''petó'' (besu), "ca" por "gos" (perru) o "aguarón-pinyada" por "rat-penat" (esperteyu).