Diferencies ente revisiones de «Alhambra»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques: -"característica" +"carauterística"
m (Preferencies llingüístiques: -"directu" +"direutu")
m (Preferencies llingüístiques: -"característica" +"carauterística")
Ye la sala más antigua. En dómina andalusí sirvía de sala d'audiencia y xusticia pa casos importantes. Tenía una cámara elevada zarrada por celosías onde se sentaba'l sultán a escuchar ensin ser vistu. Nun esistíen les ventanes llaterales. Tenía'l techu abiertu nel so parte central. Al fondu atopa una pequeña habitación, que sirvía d'oratoriu, dende onde s'acolumbra'l Albaicín, atópase empobináu de forma distinta a la muralla, pa cumplir la so función relixosa. En tiempos cristianos utilizóse como capiya.
 
La decoración ye la resultancia d'ensame d'intervenciones ente'l sieglu XVI y el sieglu XX, na que destaquen les columnes y capiteles característicoscarauterísticos de l'arquiteutura nazarí. Nos paños d'azulexos que decoren el so parés combinen pieces d'orixe nazarí con intervenciones y pieces cristianes. De siguío del Mexuar aportar a un patiu con fonte nel centru y una cámara a la izquierda, denomináu patiu del Mexuar.
 
===== Patiu del Mexuar y Cuartu Doráu =====
{{AP|Palaciu de Carlos V}}
[[Archivu:Palacio Carlos V south.jpg|thumb|upright|Fachada sur del [[Palaciu de Carlos V]], diseñáu por [[Pedro Machuca]].]]
Llamáu asina por ser construyíu nel so entamu como residencia del emperador Carlos, anque nun conste que llegara a habitar nél en momentu dalgunu. Ta asitiáu xuntu al Palaciu nazarí de Comares, lo que supón un gran contraste cola arquiteutura islámica de la redolada. Presenta planta cuadrada con patiu interior circular y foi diseñáu por [[Pedro Machuca]]. Sospriende pel añu de construcción (1527), dómina bien temprana pa les sos característiquescarauterístiques, que lo encuadren dientro del [[manierismu]]: columnes dóriques nel primer pisu, xóniques nel segundu, y frisu con cabeces de toru ([[bucráneo]]s) de tradición grecorromana. En dellos aspeutos, repite o antemana ciertes soluciones arquiteutóniques del [[manierismu]] n'[[Italia]], lo que s'esplica pola estancia de Machuca en dichu país y pola so habilidá pa desenvolver con maxín propiu ciertes traces del incipiente estilu manierista. La construcción viose atayada nel sieglu XVII, hasta'l so finalización nel sieglu XX.
 
La so fachada ye totalmente renacentista. El primer cuerpu ye d'estilu toscanu con [[almohadillado]]. El segundu tien elementos decorativos propios del barrocu. Sobre la puerta principal, atópense dos estatues alaes de muyer reclinadas nel frontón. Enriba, 3 medallones enmarcaos en mármol verde resalten contra la piedra. Nos llaterales, represéntense escenes de [[Hércules]]. Los aníos de fierro de la parte baxa son puramente decorativos, siguiendo la moda vixente en Florencia y Siena nel momentu de la construcción.