Abrir el menú principal

Cambios

m
Iguo plurales
[[Archivu:Anthonis van Dyck 005.jpg|thumb|200px|''[[Ambrosio de Milán|San Ambrosio]] y l'emperador Teodosio'', [[Anton van Dyck]].]]
 
Por decretu de 391, Teodosio acabó tamién colos subsidios qu'entá s'esmucir escontra dellos restos del paganismu civil greco-romanu. El [[Fueu sagrao de Vesta|fueu eterno]] del Templu de [[Vesta (mitoloxía)|Vesta]], nel [[Foru Romanu]], foi escastáu y les [[Vestal|virxesvírxenes vestales]] fueron eslleíes. Les persones que celebraren dalgún [[auspicio]] y/o practicaren los ritos paganos seríen castigaes. Miembros paganos del [[Senáu Romanu|Senáu]] en Roma apelaron a Teodosio pa restaurar el [[Altar de la Victoria]] na See del Senáu pero esti negóse. Dempués de los postreros [[Xuegos olímpicos na antigüedá|Xuegos Olímpicos]] de [[393]], Teodosio atayó los xuegos, por llomalos de [[paganos]]. Acabóse asina col cálculu de les feches poles [[Olimpiaes]]. Agora Teodosio representar a sigo mesmu nes monedes sosteniendo'l [[lábaro]].
 
L'aparente cambéu de política que s'aprecia nos decretos teodosianos» foi atribuyíu de cutiu a la creciente influencia d'[[Ambrosio de Milán|Ambrosio]], [[Archidiócesis católicu romana de Milán|obispu de Milán]]. Merez la pena destacar qu'en 390, Ambrosio escomulgara a Teodosio, quien apocayá ordenara la [[Masacre de Tesalónica|masacre]] de 7000 habitantes de [[Tesalónica]],{{Harvnp|Norwich|1988|p=112}} en respuesta al asesinatu del so gobernador militar establecíu na ciudá, y que Teodosio llevó a cabu varios meses de penitencia pública. La escomunión foi temporal y Ambrosio non lo readmitiría hasta que Teodosio nun amosó públicu arrepentimientu, colo cual l'obispu demostró la so autoridá frente al emperador.