Diferencies ente revisiones de «Idioma birmanu»

m
Iguo plurales
m (Preferencies llingüístiques)
m (Iguo plurales)
El birmanu ye, como'l [[idioma chinu|chinu]] y el [[idioma tibetanu|tibetanu]], una [[llingua analítica]] y [[llingua tonal|tonal]]. L'alfabetu derivar del antiguu [[escritura nagari|nagari]] emplegáu nos testos budistes [[pali]]. La escritura, d'orixe indostánicu, nun correspuende a la fonética birmana y esisten lletres mudes. Los calteres d'esta escritura 'compónense principalmente de círculos y fragmentos de círculu'. Escribir d'esquierda a derecha y les pallabres tán xuníes ente sigo, nun esisten apenes puntos. Siguiendo la tradición india, les lletres consonantes estremar en guturales, palatales, sibilantes, dentales y llabiales; cada grupu entiende cinco letra. Esisten tres acentos tonales, ye dicir que como en chinu, una pallabra escrita de la mesma forma camuda de sentíu según l'acentu tonal que lleve. El verbu va siempres a la fin de la frase; el birmanu nun ye una llingua con flexones, polo que los prefixos y sufixos, so forma de partícules, son los que modifiquen les pallabres y dan-yos l'aspeutu verbal, el xéneru y el númberu.
 
Los primeros exemplos d'escritura birmano apaecen nel [[sieglu IX]], como exemplu la inscripción de ''Rajakumar'', o ''Myazedi'', de Birmania central fechada en [[1113]]; esta inscripción recueye la ufrienda d'un Buda d'oru en cuatro lenguallingües: [[pali]], [[idioma mon|mon]], [[Idioma pyu (Birmania)|pyu]] y birmanu. Pa finales del sieglu XII el birmanu ye la principal llingua de les inscripciones.
 
== Referencies ==