Diferencies ente revisiones de «Miami Heat»

m
Iguo sufixu: -"premio" +"premiu"
m (Iguo plantía "Socesión")
m (Iguo sufixu: -"premio" +"premiu")
Na siguiente temporada, la [[temporada 1996-97 de la NBA|1996-97]], los Heat llograron una temporada escelente de 61-21.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1997.html 1996-97 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> La franquicia llograba'l so primer títulu de [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] y Riley, que se llevó'l premiu al [[Entrenador del Añu de la NBA]], siguía edificando un equipu ganador. Anguaño'l fichaxe estrella foi [[Jamal Mashburn]], que cuayó dos primeres temporaes na NBA a gran nivel en [[Dallas Mavericks]], pero al que les mancadures lastraron un tanto nes 2 siguientes y a lo postrero na so carrera. Jamal llegó en cuenta de [[Sasha Danilovic]], [[Kurt Thomas]] y [[Martin Müürsepp]]. Amás de Mashburn, incorporar a xugadores que tuvieron un rol fundamental nel equipu como [[Dan Majerle]], [[P.J. Brown]], [[Voshon Lenard]] y [[Isaac Austin]], que llegó procedente de [[Turquía]] (magar que yá apostara 3 temporaes na NBA), onde robló 22,3 puntos y 13,9 rebotes. Austin, con una aportación de 9,7 puntos y 5,8 rebotes foi escoyíu como'l [[Xugador más ameyoráu de la NBA]].
 
En playoffs, l'equipu empezó la so andadura esaniciando, non ensin sufrimientu, a [[Orlando Magic]], por 3-2. En semifinales de conferencia esperaben los Knicks, ex-forno de Riley, a los que remontaron un 3-1 en contra pa clasificase per primer vegada a unes [[Finales de Conferencia]]. Naquella serie, mientres el 5ᵘ partíu, [[P.J. Brown]] y [[Charlie Ward]] protagonizaron una engarradiella que dexó un saldu de cuatro xugadores espulsaos. Brown foi'l responsable de la trifulca al emburriar a la base Ward cuando intentaba enfusar a canasta.
 
Esti incidente, en parte, favoreció la remontada de Miami yá que [[Patrick Ewing]], [[Allan Houston]], [[Larry Johnson]], [[John Starks]] y Ward, o lo que ye lo mesmo, la columna vertebral d'aquellos Knicks, fueron sancionaos por tar arreyaos nel incidente. Ewing, Houston y Ward perdiéronse'l sestu en [[Nueva York]], ente que Starks y Johnson perdiéronse'l séptimu en [[Miami]]. Per parte de Miami, P.J. Brown perdióse dos partíos. Los Bulls de Jordan, que vencieron por 4-1, fueron, nuevamente, el so verdugu, esta vegada nes Finales de Conferencia Esti.
 
Miami celebró'l so décimu aniversariu na [[temporada 1997-98 de la NBA|temporada 1997-98]] llogrando la so 2ᵘ títulu de [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] de manera consecutiva n'acabando con un récor de 55-27.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1998.html 1997-98 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Sicasí, cayeron en 1.ª ronda frente a [[New York Knicks]] no que se taba convirtiendo en toa una rivalidá dientro de la lliga. Un añu más, los incidentes chiscaron a esta eliminatoria. Esta vegada foi Mourning quien se perdería'l 5ᵘ partíu dempués de qu'ésti y el xugador de los Knicks Larry Johnson engardir nuna violenta agarrada. [[Jeff Van Gundy]], qu'ensin ésitu intentó acabar cola engarradiella, foi cutíu y Mourning abasnar pola pista. Esti enfrentamientu marcó la rivalidá ente Knicks y Heat. Van Gundy sufrió golpes na so cabeza y precisó puntosde sutura.
 
Magar que la [[temporada 1998-99 de la NBA|temporada 1998-99]] tuvo marcada pol lockout, a Miami nun paeció afecta-y y alzóse col primer puestu de la conferencia con un récor de 33-17, per primer vegada na so hestoria y per tercer añu consecutivu, el títulu de división.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1999.html 1998-99 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Pero aquellos [[Playoffs NBA 1999|playoffs de 1999]] tuvieron marcaos por otra circunstancia histórica que protagonizaron los Heat, quien cayeron ante l'octavu meyor clasificáu, [[New York Knicks]]. Per tercer añu consecutivu, volvíen vese les cares, cola mesma resultancia de la pasada temporada, victoria pa los Knicks por 3-2. New York, a lo postrero finalistes de la NBA, llevóse la serie dempués d'un dramáticu quintu partíu que dexó pa la hestoria una canasta ganadora de [[Allan Houston]] pa decidir la eliminatoria.
A pesar de les crítiques, l'equipu consiguió entrar nos playoffs, salir victoriosu de toles rondes y llegar a les [[Finales de la NBA]] per primer vegada na so hestoria, ónde ganó 4-2 a los favoritos [[Dallas Mavericks]]. [[Dwyane Wade]] consiguió'l [[MVP de les Finales de la NBA|MVP de les Finales]].
 
Nos meses de [[febreru]] y [[marzu]] llograron una racha de 15 victories en 16 partíos que dexó resurdir al equipu, que terminó la temporada con un récor de 52-30, el 2ᵘ meyor de la [[Conferencia Esti]], per debaxo de les 64 victories de los Pistons.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2006.html 2005-06 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
==== Playoffs de 2006 ====
Miami llegaba col 2ᵘ meyor récor del Este, lo que-yos enfrentaba en 1.ª ronda al 7ᵘ clasificáu, [[Chicago Bulls]]. Miami empezó col pie derechu venciendo los 2 primeros partíos de la serie, pero de vuelta a [[Chicago]] los Bulls empataron la serie 2-2, volviendo espertar duldes na redolada de Miami. Duldes que s'estenaron nos dos alcuentros siguientes con folgoses victories de los homes de [[Pat Riley]], liquidando la serie con un definitivu 4-2. [[Udonis Haslem]] foi espulsáu nel segundu cuartu del primer partíu por llanza-y el protector bucal al árbitru [[Joe Crawford]].
 
En Semifinales de Conferencia enfrentar a [[New Jersey Nets]]. Miami perdió'l primera partíu en casa, pero arriendes de ende, ganaron los 4 siguientes. Miami, per segunda vegada na so hestoria, aportaba a les Finales de Conferencia. Nelles esperaba'l previsible rival, [[Detroit Pistons]]. Esta vegada salieron triunfales los homes de Riley, que vincieron por 4-2 nuna serie más apacible que la del pasáu añu. Miami llegó a colar 3-1 na serie, Detroit encurtió distancies nel 5ᵘ en [[The Palace of Auburn Hills]] (91–78), pero los Heat respondieron de nuevu na so cancha, venciendo nel 6ᵘ alcuentru por 95–78.
 
==== Campeones de la NBA ====
Dempués de ganar a Detroit Pistons, los Heat aportaron a la so primer Final de la NBA contra [[Dallas Mavericks]]. Pa Dallas tamién suponía la so primer apaición nuna final.
Miami cayó ganáu nos sos dos primeres visites a [[Dallas]], 90-80 y 99-85, respeutivamente. Nel 3ᵘ les coses camudaron tres la remontada que los Heat remataron de 13 puntos nos postreros 6 minutos del postreru cuartu, cuando Dallas yá cantaba'l 3-0. Lideraos por Wade, qu'anotó 42 puntos y prindó 13 rebotes, y que se convirtió nel gran héroe que dexó a Miami Heat remontar y ganar 98-96.
 
Wade empató la so meyor marca en puntos na fase final y estableció una nueva en rebotes, amás surdió con canastes decisives na reacción de los Heat, qu'a ocho minutos y mediu del final perdíen por dolce puntos, 83-71.
Ésitu similar vivir nel 4ᵘ partíu, onde Dwyane Wade escaecer de la mancadura na rodía esquierda y volvió esibise con 36 puntos na victoria (98-74) que suponía'l 2-2 na final. Al pie de Wade, O'Neal y Posey fueron los otros grandes protagonistes del trunfu con 17 puntos y 13 rebotes, y 15 puntos y 10 rebotes, respeutivamente.
[[Archivu:Dwyane wade 2008.jpg|205px|thumb|[[Dwyane Wade|Wade]] foi clave nel aníu col so [[MVP de les Finales de la NBA|MVP de les Finales]].]] Mourning yera otra de les claves del bon faer de los Heat, el veteranu pivot vivió una segunda mocedá y daba minutos de descansu calidable a O'Neal. En 13 minutos, apurrió 4 puntos, 6 rebotes y 3 tapones. Esti alcuentru foi'l partíu númberu 100 en playoffs de la so hestoria.
 
Per tercer vegada consecutiva les actuaciones de Wade, qu'anotó 43 puntos, fixeron posible que Miami Heat superaren un marcador adversu pa ganar na prórroga por 101-100 a los Mavs nel 5ᵘ partíu de la final.
Wade, qu'estableció la so meyor marca individual na fase final, anotó los dos puntos de la victoria dende la llinia de personal con 1,9 segundos por que concluyera la prórroga, que tamién forzó cuando llogró l'empate a 93-93 con 2,8 segundos pa rematar el tiempu reglamentariu. En referencia a esos 2 tiros llibres Wade declaró:
{{cita|''Cuando fixi los dos tiros de personal taba seguru que nun diba fallar los porque la nueche anterior tuviera practicando col mio primu, que me fadiaba pa ver si fallaba como me fixo [[Jason Terry]]. Pero taba convencíu que nun diba fallar.''<ref>MARCA.com [http://www.marca.com/edicion/marca/305/nba/es/desenvolvimientu/660805.html MARCA - Declaraciones de Wade] (consultáu [[xunetu de 2008]])</ref>}}
 
L'únicu equipu que primeramente pudiera ganar 3 partíos consecutivos en casa nuna Final fueron los Pistons nes [[Playoffs NBA 2004|Finales de 2004]], desque s'instaurara'l formatu 2-3-2 en [[1985]].
Nel 6ᵘ alcuentru, de vuelta a [[Dallas]], Miami robló una gran final col títulu de campeón de la NBA, per primer vegada na so hestoria. Dwyane Wade con 36 puntos, incluyíos cuatro nos postreros 26 segundos, 10 rebotes y 5 asistencies, encabezó per enésima vegada na temporada l'ataque de Miami pa vencer por 92-95 y alzase col [[MVP de les Finales de la NBA|MVP de les Finales]]. Wade promedió nes Finales 34.7 puntos (con 47 % en tiros de campu) y 7.8 rebotes per partíu.<ref>elmundo.es [http://elmundodeporte.elmundo.es/elmundodeporte/2006/06/21/baloncestu/1150895737.html Wade conságrase como la gran estrella de la NBA], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
Al pie de Wade, Haslem (17 puntos y 10 rebotes), Walker (14-11), Mourning (qu'en 14 minutos, apurrió 8 puntos, 6 rebotes y 5 tapones, el sustitutu perfectu a los problemes de faltes de Shaq) y Posey (con un triple demoledor que-y dio a los Heat una ventaya parcial de 81-87 decisiva) fueron les claves del trunfu.
 
Esta vegada tocólos enfrentase a Indiana Pacers, serie na que con un motiváu LeBron James y un bien activu Chris Andersen, llograron ganar la serie nunos dificultosos 7 partíos.
Miami Heat avanzó escontra les finales per tercer añu consecutivu, pero esta vegada enfrentaríase [[San Antonio Spurs]]. El primer xuegu nel [[American Airlines Arena]] [[San Antonio Spurs|San Antonio]] ganábalu a Miami nun partíu que se definió sobre'l final con un [[Tony Parker]] y [[Tim Duncan]] bien activos. Pero nel segundu partíu, Miami venció a [[San Antonio Spurs|San Antonio]] nun partíu estraordinariu de parte de los locales. Nel tercer partíu, [[San Antonio Spurs|San Antonio]] pagó-y cola mesma moneda a '''Miami Heat''' venciendo d'una forma contundente no que foi una de les peores derrotes de les [[Finales de la NBA]]. Dende esi partíu empezaron les crítiques a [[LeBron James]], [[Dwyane Wade]] y [[Chris Bosh]] pero sobremanera al MVP, porque nun amosaben el so meyor xuegu. Nel 4ᵘ partíu, Miami venció cómodamente a [[San Antonio Spurs|San Antonio]], pero nel siguiente partíu San Antonio venció dexando la serie 3-2 pa los texanos. Nel sestu partíu, Miami perdía por 13 puntos cuando empezaba'l 4ᵘ cuartu, llegando a tar a 5 puntos faltando menos de mediu minutu. Nesi momentu, [[Erik Spoelstra]] pidía tiempu muertu pa entamar una xugada, al rematar el tiempu muertu, Lebron James tiró de 3 puntos, errando, pero Miami coyó'l rebote, dar de vuelta al MVP y nun falló de 3. Lo mesmo pasó segundos dempués, Lebron James tiró un triple qu'erró y Bosh garró'l rebote ofensivu pasándo-ylo a [[Ray Allen]] que tiró un triple estraordinariu a falta de 5 segundos llevando'l partíu a la prórroga que darréu ganaría Heat. Nel séptimu partíu Miami ganólu a [[San Antonio Spurs|San Antonio]] con un [[LeBron James]] y [[Shane Battier]] tarrecibles coronándose bicampeones de la NBA. [[LeBron James]] foi'l MVP de les finales con medies de 25,3 puntos, 10,9 rebotes y 7 asistencies nesta última serie.
 
==== 2014-2015: La era post-Lebron James ====
 
 
== PremioPremiu ==
{{Columnes}}
'''[[MVP de la Temporada de la NBA|MVP de la Temporada]]'''