Diferencies ente revisiones de «Edmund Husserl»

13 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
n'asturianu nun se "*empresta atención" sinon que se "pon atención"
m (Iguo testu: -"contemporaneo" -"contemporáneo")
m (n'asturianu nun se "*empresta atención" sinon que se "pon atención")
 
==== ''Idees I''. Surdimientu de la fenomenoloxía trascendental. ====
''Idees relatives a una fenomenoloxía pura y una filosofía fenomenológica'', tamién conocida como ''Idees I'', ye la primer publicación onde apaez la tema de la '''epoyé trascendental''': la operación por aciu la cual Husserl propón aportar a la suxetividá trascendental o conciencia pura por aciu una serie de pasos o amenorgamientos.<ref>Husserl, Edmund, Idees relatives a una fenomenoloxía pura y una filosofía fenomenológica. Llibru primeru (traducción de José Gaos), FCE, Méxicu, 1997, parágrafu 36.</ref> Un d'estos amenorgamientos ye l'<nowiki/>'''amenorgamientu eidéticu''', que consiste en tomar les oxetividaes que se presenten a la consciencia como meros exemplares d'esencies que se llogren por variación eidética. Esti métodu yá fuera introducíu nes ''Investigaciones Lóxiques''. Nun ye este'l casu de l''''amenorgamientu trascendental''', qu'apaez per primer vegada nesta obra na forma d'una desconexón o puesta ente paréntesis de la creencia na realidá del mundu.<ref>Husserl, Edmund, Idees relatives a una fenomenoloxía pura y una filosofía fenomenológica. Llibru primeru (traducción de José Gaos), FCE, Méxicu, 1997, parágrafu 10.</ref> Quien executa esti amenorgamientu afaya de manera radical el mundu en cuantes que mundu vivíu por él, pos cola desconexón de la creencia na realidá del mundu'l fenomenólogo concéntrase necesariamente nel campu de la vida de conciencia na qu'ésti apaez y adquier inclusive'l so calter de realidá. Namái cola desatención del mundu en cuantes que mundu real ye posible emprestarponer atención al mundu tal que ye vivíu por nós. Ente que l'amenorgamientu trascendental abre'l campu de la consciencia pura, l'amenorgamientu eidética dexa captar lo qu'ende apaez en términos d'esencies y de rellaciones esenciales. A l'actitú a na que vivimos díi a díi cuando nun faemos filosofía, Husserl denomínala '''actitú natural'''. A l'actitú na que caltenemos nel amenorgamientu trascendental -y que, sépalo o non el filósofu, ye mesma de toa filosofía- denomínala '''actitú trascendental'''.
 
A partir d'esta obra tola fenomenoloxía de Husserl va desenvolvese como fenomenoloxía trascendental. Otra manera, en ''Idees I'' esti proyeutu adquier yá claramente'l perfil d'una filosofía que tien como xera esclariar el sentíu que'l mundu tien pa nós na nuesa vida cotidiana. Esto débese a que la vida mesmu sobro la qu'el fenomenólogo cavilga tien un calter intencional que coincide con una noción ampliada de significación que Husserl denomina 'sentíu' (Sinn) en ''Idees I''.<ref>Husserl, Edmund, Idees relatives a una fenomenoloxía pura y una filosofía fenomenológica. Llibru primeru (traducción de José Gaos), FCE, Méxicu, 1997, p. 296.</ref> Husserl repara que tres l'amenorgamientu trascendental toa vivencia intencional sigui teniendo una estructura doble: un llau noético y un llau noemático. Ente que lo '''noético''' se refier a la forma en que daqué ye vivíu, lo '''noemático''' refierse a aquello a lo qu'apunta la vivencia como'l so oxetu.<ref>Husserl, Edmund, Idees relatives a una fenomenoloxía pura y una filosofía fenomenológica. Llibru primeru (traducción de José Gaos), FCE, Méxicu, 1997, parágrafos 85, 86 y 96.</ref> Na correlación intencional ente noesis y noemas les vivencies entretéxense n'estructures sintétiques. Antendiendo a ello puédese falar d'una sintaxis de les vivencies que ye análoga a la del llinguaxe, pero muncho más fundamental.<ref>Sokolowski, Robert. Phenomenology of the Human Person. Cambridge University Press. 2010.</ref> A les investigaciones fenomenolóxiques sobro les síntesis nes que'l mundu y les coses nél adquieren el so sentíu, Husserl llámales investigaciones constitutives.