Diferencies ente revisiones de «Imperiu del Brasil»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 8 meses
m
ensin resume d'edición
m (Iguo testu: -"lexislación" +"llexislación")
m
Al asumir el tronu, entá taba activa la [[Guerra de los Farrapos]] (''farrapos'' en portugués significa ‘harapos' y «farrapientu» ―‘pordiosero'―, foi'l llamátigu despreciatible que les autoridaes brasileñes dieron a los independentistes de la [[Región Sur de Brasil|Región sur]]). La Revolución ''Farroupilha'' (de los ‘farrapientos') tomaba proporciones tarrecibles pal gobiernu brasileñu, y taba próxima a llograr la so independencia. Pedru II nomó al [[Luis Alves de Lima y Xibla|Barón de Caxiás]] comandante en Xefe del Exércitu Imperial, el barón foi agraciáu col títulu de presidente de la provincia de [[Ríu Grande del Sur]].
 
Teniendo la llibertá d'actuar pola fuercia contra la población riograndense, el barón usó la [[diplomacia]] y la fuercia, axustando colos líderes y dirixiendo manifiestos patrióticos a los independentistes riograndenses. Delles vegaes mentó Caxiás que l'auténticu enemigu nun yera l'emperador nin los brasileños, sinón que yeren «[[Manuel Oribe]] y [[Juan Manuel de RosesRosas]]», presidentes respeutivamente d'[[Uruguái]] y [[Buenos Aires]]. Estos buscaben entós la unión de los dos estaos (el [[Estáu Oriental del Uruguái]] y la [[Confederación Arxentina]]) pa la creación d'un poderosu Estáu republicanu na [[Cuenca de la Plata]], y el [[Luis Alves de Lima y Xibla|Barón de Caxias]] esplotó la rocea de los ''gaúchos'' [[Rio Grande del Sur|riograndenses]] contra los sos vecinos, llogrando qu'estos fixeren la paz col Imperiu.
 
Les negociaciones remataron en [[1845]], cuando s'apautó'l [[Tratáu del Ponchu Verde]]. El Barón de Caxias foi nomáu “Pacificador del Brasil” y recibió el títulu de conde.
Consolidáronse tamién los partíos políticos, el Lliberal” (defensor d'un poder local fuerte y autonomía de les provincies), y el Conservador” (defensor del fortalecimientu del poder central), dambos representantes de los propietarios rurales. La política esterna priorizada pol emperador Pedru II empobinar a evitar el fortalecimientu de les repúbliques de la Plata, Arxentina, Paraguay y Uruguái. Buscando una hexemonía na [[Cuenca de la Plata]], l'Imperiu intervenía política o militarmente nos vecinos de la rexón siempres que sentía que yera d'importancia estratéxica pa los intereses de Brasil.
 
===== Guerra contra Oribe y RosesRosas =====
 
[[Manuel Oribe]] y [[Juan Manuel de RosesRosas]], respeutivamente presidentes d'[[Uruguái]] y [[Buenos Aires]], buscaben, na década de [[1850]], crear un solu país, que, según el puntu de vista hegemonista brasileñu, "desequilibraría les fuercies na Cuenca de la Plata", una vegada que'l resurdíu país rioplatense controlara él solo los dos llaos del estuariu del [[ríu de la Plata]], diendo esto en contra de los intereses imperiales brasileños na rexón. Pedru II -cola complicidá de los [[Partíu Coloráu (Uruguái)|coloriaos]] y los llamaos [[Partíu Unitariu (Arxentina)|unitarios]] declaró la guerra a los dos estaos rioplatenses, y ordenó entamar un nuevu exércitu nel Sur, so cuidu del entós conde de Caxias. Este invadió l'Uruguái en [[1851]], destituyendo a Oribe y esaniciando la posibilidá de qu'Uruguái fora xuníu a [[Arxentina]].
 
===== La Cuestión Christie =====
[[Archivu:100 réis 1871 BRA056.JPG|thumb|250px|Moneda de 100 réis de 1871.]]
 
La principal actividá económica consistía na [[agricultura]] para [[esportación]] a [[Europa]], concentrándose na producción de [[azucre]], [[café]], [[cacáu]] y [[algodón]], siendo que los productos derivaos del [[ganáu vacuno]] (carne y cueros) dedicábense principalmente al comerciu internacional con [[Uruguái]] y [[Arxentina]]. La [[minería]], casi la única actividá económica aguiyada mientres el [[Colonización de Brasil|periodu colonial portugués]], siguió practicándose pero quedó bien retardada pola amplia demanda de productos agrícoles y l'estinción de numberosos xacimientos mineros. La [[industria]] local taba pocu desenvuelta pese al [[proteccionismuproteicionismu]] practicáu pol gobiernu imperial, particulamente sol reináu de [[Pedru II de Brasil|Pedru II]].
 
La economía del Imperiu de Brasil dedicábase asina principalmente a la esportación de [[materia primo]] consistente en productos agrícoles tropicales, siendo esta actividá auspiciada pol [[capital (economía)|capital]] estranxeru (predominantemente [[Reinu Xuníu|británicu]]) establecíu nel país; el [[comerciu]] a gran escala tamién taba apoderáu por capitales foranos, mientres los [[emprestu|emprestos]] contraíos n'Europa financiaben el desenvolvimientu de [[ferrocarril]]es; aun así dende [[1850]] xestóse un [[capitalismu]] local per parte d'empresarios brasileros que crearon nueves redes comerciales y [[Bancu|bancaries]], como foi'l casu del [[Irineu Evanxelista de Sousa|Vizconde de Mauá]], principal financista brasileñu de la dómina imperial. Una traza típica de los últimos años del Imperiu foi qu'aumentó bien de la importancia económica de les rexones meridionales ([[São Paulo]], [[Ríu Grande do Sul]], [[Minas Gerais]]) en desterciu de les rexones del nordeste ([[Badea (Brasil)|Badea]], [[Pernambuco]]) con agricultura pocu intensiva y crónicamente afeutaes por seques que faíen invidable'l cultivu a gran escala de productos exportables.
3136

ediciones