Diferencies ente revisiones de «Palaciu Ducal de Venecia»

m
Iguo testu: -"see" -"sede"
m (Preferencies llingüístiques: -"directu" +"direutu")
m (Iguo testu: -"see" -"sede")
La parte interna (esto ye, la que da a la parte de la canal de Palaciu y termina nel ''Ponte della Paglia'' ('Ponte de la Paya'), y qu'agospia los apartamentos del Dux), foi edificada dempués de la gran quema de [[1483]] según el proyeutu del arquiteutu [[Antonio Rizzo]]. Socesivos embellecimientos, como la [[Scala dei Giganti]] ('Escalera de los Xigantes'), alternar con quemes devastadores mientres tol sieglu [[Sieglu XVI|XVI]]. Precisamente unu d'estos accidentes favoreció la creación de la principal ayalga del edificiu: la xigante ''Crucifixón'' de [[Tintoretto]], pintada pa sustituyir un mural estropiáu nuna quema.
 
A principios del [[sieglu XVII]], fueron añedíes les llamaes ''[[Prigioni Nuove]]'' ('Prisiones Nueves'), más allá de la canal, por obra del arquiteutu [[Antonio Contin]]. Esti nuevu cuerpu de fábrica, que sería la seesede de los ''Signori di notte al criminal'' ('Señores de nueche de lo criminal'), maxistraos encargaos de la prevención y represión de los delitos penales, foi conectáu al Palaciu por aciu el [[Ponte de los Sollutos]], cruciáu polos condergaos nel so camín a les nueves prisiones.
 
Dempués de la cayida de la [[República de Venecia]] en [[1797]], el Palaciu nun s'utilizó yá como see del príncipe y de les maxistratures sinón que foi acondicionáu p'allugar oficines alministratives. Les prisiones, llamaes ''i [[Piombi]]'' ('los Chombos') pola mor del revestimiento nesi material del teyáu, caltuvieron la so antigua función. Tres l'anexón de Venecia al [[Reinu d'Italia (1861-1946)|Reinu d'Italia]], el palaciu sufrió numberoses restauraciones, y en [[1923]] foi finalmente destináu a muséu, función que caltién güei día.