Diferencies ente revisiones de «Basilio Ponce de León»

m
iguo testu: hijo => fíu
m (Iguo testu: -"O.S.A." +"U.S.A.")
m (iguo testu: hijo => fíu)
 
== Biografía ==
HijoFíu natural de Rodrigo Ponce de Lleón, tercer conde de Bailén, y de Mencía de Varela, prima de fray Luis de Lleón, foi adoptáu por Pedro de Alarcón y Elvira Ponce de Lleón. Cursó los sos primeros estudios en Granada y depués coló a la Universidá de Salamanca, onde s'atopaba'l so tíu frai Luis de Lleón. Nel conventu salmantino profesó'l 10 de setiembre de 1592, un añu dempués del fallecimientu del so tíu. En 1594 terminó los sos estudios de Teoloxía. Nel conventu de [[Badaya]], n'[[Álava]], foi nomáu llector de gramática; depués tuvo nel conventu de Toledo, onde escribió'l so tratáu ''De agno typico'' (impresu depués en Madrid, 1604), que ye en parte una defensa del so tíu, y en 1602 figura en [[Alcalá de Henares]], onde lleó Teoloxía enforma tiempu nel so conventu y na [[Universidá de Alcalá (histórica)|Universidá de Alcalá]]; en [[1602]] recibió'l grau de bachiller de Teoloxía por [[Universidá de Sigüenza|Sigüenza]] y el de maestru n'[[Universidá de Santa Catalina|Osma]] en [[1603]]; ganó una cátedra na [[Universidá de Salamanca]] en 1608, onde enseñó Teoloxía hasta 1623. Foi prior del Conventu de San Agustín de Salamanca por eleición nos capítulos de 1624 y 1627. A la so muerte Francisco Montes d'Oca publicó una ''Fama póstuma'' (1630) en que se-y describe como "príncipe de los inxenios y fénix de les ciencies".
 
Escribió en llatín sobre cuestiones teolóxiques (sobre los [[sacramentu|sacramentos]] del [[Matrimoniu]] y la [[Confirmación]], comentarios al ''Apocalipsis'', etcétera) y de derechu canónicu, sosteniendo siempres un puntu de vista eclécticu, pero tamién n'español varios ''Discursos pa tolos Evanxelios de la Cuaresma'' (1605-1610), una colección de sermones escritos nuna escelente prosa del [[Renacimientu]], que non rehúye el coloquialismo [[casticismu|castizu]], y que fueron traducíos al italianu. En dalgún d'ellos combatió'l [[suicidiu]], que condergaba ensin salvar casu dalgunu, amosándose nello más severu que [[Jerónimo de Estridón|San Jerónimo]], yá que este salvó'l casu en qu'apeligrara la [[castidá]]. Defendió'l [[dogma]] de la [[Inmaculada Concepción]] en dellos sermones qu'imprimió en Salamanca y tamién escribió una ''Apologia de les obres y doctrina de [[San Juan de la Cruz]]'', porque defendiera amás la [[ortodoxa]] de la so ''Nueche escura'' ante la [[Inquisición]] en 1618. Editó, llimpió de "ambigüedaes teolóxiques" y anotó los suaños del beatu [[Alonso de Orozco]]. Per otra parte, los manuscritos que recibió, copió y editó del so tíu frai [[Luis de Lleón]] son consideraos los más fieles pola crítica moderna, yá que a él apurrir la Orde Agustina. Dalgunos de los poemes inseguramente atribuyíos a fray Luis pueden ser sos, y viceversa.