Diferencies ente revisiones de «Accipitridae»

6 bytes desaniciaos ,  hai 11 meses
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (- nales + ales )
m (Preferencies llingüístiques: -"característica" +"carauterística")
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (- nales + ales ))
[[Cladograma]] basáu en Lerner & Mindell (2005).
 
Los elanios (Elaninae), que correspuenden al llinaxe más basal dientro de Accipitridae, presenten colores blancu y negru, un tamañu mediu y nalesales llargues, siendo toos cazadores especializaos en [[royedor]]es. Al igual que'l restu de los claos de Accipitridae, tienen una distribución casi cosmopolita, con tres especies [[endemismu|endémica]] n'[[América]], dos n'[[Australia]], una n'[[África]] y otra nel sur d'[[Asia]]. L'elaniu común (''[[Elanus caeruleus]]'') ye l'únicu que presenta una amplia área de distribución, dend'[[Europa]] y África hasta'l sudeste asiáticu.
 
{{clade| style=font-size:100%;line-height:80%
Per otra parte, el grupu Gypaetinae y el clau formáu por Gypinae y Circaetinae presenten tantu una morfoloxía como vezos alimenticios más heterogéneos. Gypaetinae ta compuestu por [[especie]]s tan variaes como'l frangüesos (''[[Gypaetus barbatus]]''), los ferres abeyeros, les águiles culiebreres o les utres del Vieyu Mundu.
[[Archivu:Northern Goshawk ad M2.jpg|thumb|right|140px| Azor común (''[[Accipiter gentilis]]'').]]
Los ferres abeyeros son rapazos de tamañu mediu y nalesales anches y componentes de climes templaos, anque'l ferre abeyeru européu (''Pernis apivorus'') y el ferre abeyeru oriental (''Pernis ptilorhynchus'') tienen una área de distribución xeográfica más estensa. De la mesma, diverses especies d'esi llinaxe son insectívores, tando munches especializaes en bárabos d'aviespa, anque dellos individuos tamién s'alimenten de reptiles.
 
A diferencia de los ferres abeyeros, les águiles culiebreres amuesen tamaños más pronunciaos y nalesales más anches. Como'l so nome vernáculu indica, son aves especializaes n'alimentase principalmente de culiebres y otros reptiles. La única esceición ye la aigla volatinera (''Terathopius ecaudatus''), un cazador menos especializáu. Toles especies tán venceyaes a les zones templaes del Vieyu Mundu. Dientro d'esti clau destaca tamién l'aigla monera filipina (''[[Pithecophaga jefferyi]]''), que ye la mayor rapaz qu'esiste, siendo de la mesma una de les más amenaciaes.
 
Finalmente, les utres del Vieyu Mundu son aves [[carroñera|carroñeres]], polo que s'alimenten principalmente d'animales muertos. Al escarecer d'un sentíu olfativu desenvueltu al respective de otres especies carroñeres, como les utres del Nuevu Mundu ([[Cathartidae]]), atopen los calabres puramente cola vista. Una carauterística particular de munches utres ye la cabeza calva, desprovista de plumes, por que una cabeza emplumada enllordiaríase de sangre y otros fluyíos, y resultaría difícil caltenela llimpia. Nun tán rellacionaos estrechamente coles utres del Nuevu Mundu, que pertenecen a un clau estremáu, aniciándose les semeyances ente los dos grupos de resultes d'una [[converxencia evolutiva]]. Tuvieron estendíos pel Vieyu Mundu y [[Norteamérica]] mientres el [[Neóxenu]].
|}
 
Los grupos con mayor númberu d'especies correspuenden a Accipitrinae (azores y gavilanes) y Buteoninae. Les especies del primer clau son xeneralmente aves de monte que cacen por arremetedures súbites dende un posaderu disimuláu. De normal tienen nalesales curties y arrondaes, la cola llarga y una gran agudez visual. Estes adaptaciones sírven-y pa'l so vida forestal por que-yos dexen volar con axilidá ente la xamasca de los árboles maniobrando hábilmente ensin que les nalesales topeten contra la xamasca torgue'l vuelu. Los azores, por cuenta del so mayor tamañu, predan sobre cualquier mamíferu o ave forestal, siendo les sos preses aves como l'arcea, los palombos y los córvidos, o mamíferos tan diversos como la llebre, el coneyu ya inclusive predadores como'l armiño o la foína. Los gavilanes sicasí, decántase por aves como'l cucu, el críalo, o córvidos como la pega y glayu.
Pela so parte, les especies del clau Buteoninae son rapazos medianes y grandes de nalesales anches, ente les que destaquen los [[pigargo]]s.
 
{|width="100%" border="0" cellpadding="2" cellspacing="0"
126 195

ediciones