Diferencies ente revisiones de «Basílica de San Pedru»

m
Iguo testu: -"relóes" +"relós"
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (- la resultancia + el resultáu ))
m (Iguo testu: -"relóes" +"relós")
La configuración actual de la Basílica en forma de [[cruz llatina]] foi obra de [[Carlo Maderno]], quien mientres el pontificáu de [[Paulo V]] añedió trés llarpiabes nueves y proyeutó la fachada, compuesta d'ordes xigantes de columnes y balconaes. La basílica dar por concluyida en [[1626]] y consagrada solemnemente pol papa [[Urbanu VIII]], anque inda quedaben munchos detalles por rematar.
 
[[Gian Lorenzo Bernini]], a instancies de [[Alejandro VII]], proyeutó la inmensa [[Plaza de San Pedru]] y la columnata que la arrodia. Enriba d'ella y por tol perímetru de la plaza apréciense numberoses estatues de santos y santes de toles dómines y llugares. Enriba de la fachada de la basílica, les estatues d'once de los apóstoles (sacante [[Apóstol San Pedru|San Pedru]]), [[Xuan Bautista|San Xuan Bautista]] y, nel centru, [[Cristu]]. Bernini foi tamién el responsable d'acometer los diseños y planos pa les torres campanariu que teníen de completar la fachada dexada por Maderno; la única torre completada so la direición de Bernini, ente [[1638]] y [[1641]], tuvo que ser baltada pocu dempués de la so elevación ante los evidentes signos d'inestabilidá de la estructura. Los relóesrelós qu'ocupen los estremos de la fachada incluyir a finales del [[sieglu XVIII]], y son obra de [[Giuseppe Valadier]], quien, coles mesmes, asitió la inmensa campana fundida primeramente n'unu de los cuerpos llaterales, que son tou cuanto puede considerase como campanariu una vegada que se determinó nun volver plantegar la construcción de torres na fachada.
[[Archivu:Vatican Obelisk2.JPG|thumb|left|upright|Obeliscu vaticanu y Columnata de Bernini.]]
 
|idioma= inglés
|cita= La estatua de San Pablo mide 5,55 m d'altor y alcuéntrase sobre un pedestal de 4,91 m d'altu. Foi restauráu en 1985-86 gracies a l'arrogancia de los Caballeros de Colón.
}}</ref> tallaes en [[1847]] por [[Giuseppe De Fabris]] y [[Acocoro Tadolini]], respeutivamente, pa sustituyir a unes anteriores realizaes por [[Paolo Taccone]] y [[Mino del Reame]] en [[1461]]. Na parte cimera de la fachada asítiase l'áticu, nel que s'abrir ocho ventanes decoraes con pilastres. Coronando l'áticu allúgase una balaustrada onde s'asitien 13 estatues de 5,7&nbsp;m: nel centru apaez [[Xesús|Cristu Redentor]], [[Juan el bautista]] a la so derecha, y once de los [[doce apóstoles]], sacante San Pedru. Les escultures son, d'esquierda a derecha: [[Judas Tadeo]], [[Mateo l'Evanxelista|Mateo]], [[Felipe l'Apóstol|Felipe]], [[Tomás l'Apóstol|Tomás]], [[Santiago'l Mayor]], Juan el bautista, Cristu Redentor, [[Andrés l'Apóstol|Andrés]], [[Juan l'evanxelista]], [[Santiago'l Menor]], [[Bartolomé l'Apóstol|Bartolomé]], [[Simón el Cananéu|Simón]] y [[Matías l'Apóstol|Matías]]. A cada llau hai dos relóesrelós realizaos en [[1785]] por Giuseppe Valadier. Sol reló de la esquierda atopen les campanes de la basílica. La fachada foi restaurada con motivu del [[Xubiléu de 2000|xubiléu del añu 2000]].
 
<gallery mode="packed" heights=180>