Diferencies ente revisiones de «Paclitaxel»

3 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (- les resultancies + los resultaos)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (- aníu + aniellu ))
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (- les resultancies + los resultaos))
 
== Historia ==
La hestoria del paclitaxel empieza en [[1958]] nun estudiu del Institutu Nacional del Cáncer d'Estaos Xuníos qu'encargó a botánicos del Departamentu d'Agricultura d'[[Estaos Xuníos d'América|EUA]] recoyer amueses de más de 30 000 plantes y comprobar les sos propiedaes anticanceríxenes. Arthur S. Barclay, ún de los botánicos, recoyó 15 llibres de cañes, aguyes y corteza del [[Taxus brevifolia|texu del Pacíficu]] nun monte cercanu al [[Monte Santa Helena|Monte Saint Helens.]] Dellos meses más tarde, en [[1963]], Monroe Y. Wall afayó que les estracciones realizaes de la corteza teníen cualidaes antitumorales, empezando a revelar les ayalgues escondíes del árbol. Poco depués, Wall y los sos colegues Mansukh C. Wani aisllaron y purificaron los componentes para pruebes anticáncer nel Research Triangle Institute, [[Carolina del Norte]]. En [[1967]] l'equipu algamó aisllar el principiu activu y anunció'l so descubrimientu na xunta de la Sociedá Química Americana en Miami Beach, [[Florida]], EUA. Wall and Wani publicaron leslos resultanciesresultaos incluyendo la estructura química, nun númberu de 1971 de la revista ''Journal of the American Chemical Society''.
 
Robert A. Holton estudiante postdoctoral de síntesis de productos naturales de la [[Universidá Stanford|Universidá de Stanford]] alvirtió darréu la publicación qu'un texu de 13 metros d'altor y con 200 años d'edá solo apurriría mediu gramu de paclitaxel. El grupu de Holton perfeccionó un métodu pa convertir en paclitaxel el 10-deacetylbaccatin, un compuestu rellacionáu que s'atopa en delles especies ensin amenaciar del tipu del texu del Pacíficu y que podía ser collecháu ensin destruyir l'árbol.
126 195

ediciones