Abrir el menú principal

Cambios

m
apostrofación
Foi [[Max Planck]] quien entós enunció la hipótesis de que la radiación electromagnético ye absorbida y emitida pola [[materia]] en forma de «[[cuanto]]s» de lluz o [[fotones]] d'enerxía por aciu una constante estadística, que se denominó [[constante de Planck]]. La so hestoria ye inherente al [[sieglu XX]], una y bones la primer formulación ''cuántica'' d'un fenómenu foi dada a conocer pol mesmu Planck el [[14 d'avientu]] de [[1900]] nuna sesión de la Sociedá Física de l'[[Academia Prusiana de les Ciencies|Academia de Ciencies de Berlín]].<ref>{{Cita llibru|autor=Vitaliĭ Isaakovich Rydnik|títulu=Qué ye la mecánica cuántica|id=ISBN 37693524|añu=1987|editorial=Ediciones Quintu Sol}}</ref>
 
La idea de Planck quedaría munchos años namái como hipótesis si [[Albert Einstein]] nun la retomara, proponiendo que la [[lluz]], en ciertes circunstancies, pórtase como [[partícula elemental|partícules]] d'enerxía independientes (los cuantos de lluz o fotones). Foi Albert Einstein quien completó en 1905 les correspondientes lleis de movimientu nel so [[teoría especial de la relatividá]], demostrando qu'elque l'[[electromagnetismu]] yera una teoría esencialmente non mecánica. Remataba asina lo que se dio en llamar [[física clásica]], esto ye, la física non-cuántica.
 
Usó esti puntu de vista llamáu por él «[[heurísticu]]», pa desenvolver el so [[Efeutu fotoeléctricu|teoría del efeutu fotoeléctricu]], publicando esta [[hipótesis (métodu científicu)|hipótesis]] en 1905, lo que-y valió'l [[Premiu Nobel de Física]] de 1921. Esta hipótesis foi aplicada tamién pa proponer una teoría sobre'l [[calor específico]], esto ye, la que resuelve cuál ye la cantidá de calor necesario p'aumentar nuna unidá la temperatura de la unidá de masa d'un cuerpu.