Diferencies ente revisiones de «Reinu de Prusia»

m
apostrofación
m (Iguo prefixu: -"germánico" +"xermánico")
m (apostrofación)
 
{{AP|Margraviato de Brandeburgu|Ducáu de Prusia|Brandeburgu-Prusia}}
El [[Ducáu de Prusia]] tien el so orixe nel establecimientu de los alemanes na [[Prusia Oriental]] a partir del [[sieglu XII]]. La provincia, que darréu recibió'l nome de «[[Prusia Oriental]]», yera hasta esa dómina l'únicu territoriu llamáu puramente [[Prusia]], yá que'l so nome derivaba de los sos orixinarios habitantes [[prusianos]] [[Pueblos bálticos|bálticos]], ''non'' alemanes, quien fueron asimilaos tres les [[Cruzaes Báltiques]] y la ''[[Drang nach Osten]]''. El réxime establecíu polos alemanes en Prusia recibió'l nome de d'[[Estáu monásticu de los Caballeros Teutónicos]], y anque llogró someter a los reinos cristianos de Lituania y Polonia, depués perdió la so hexemonía en diverses guerres contra estos postreros, siendo la [[guerra polacu-teutónica (1519-1521)]] la que representó la derrota final. El postreru [[Gran Maestre de la Orde Teutónica|gran maestre de la orde]], [[Alberto I de Prusia|Alberto de Brandeburgu-Ansbach]], arrenunció entós al [[catolicismu]], abrazando'l [[luteranismu]] y xuró vasallaxe al rei de Polonia, [[Segismundo I Jagellón el Viejo|Segismundo el Viejo]]. Pela so parte, el monarca polacu secularizó los territorios de la Orde Teutónica y apurrir a Alberto pa él y los sos herederos so la forma del Ducáu de Prusia.
 
Los Hohenzollern de Brandeburgu, primos del agora duque Alberto de Prusia, pretendieron amontar los sos dominios por aciu el matrimoniu. Anque la mayoría d'estes uniones fueron improductives dende'l puntu de vista dinásticu, la boda del margrave brandeburgués [[Joaquín II de Brandeburgu|Joaquín II]] con [[Eduviges Jagellón|Eduviges de Polonia]], fía del rei Segismundo el Viejo, dexó-y llograr al primeru la garantía polaca de que si'l llinaxe d'Alberto escastar pola ausencia de fíos varones, los sos herederos recibiríen el ducáu de Prusia. Cuando'l duque Alberto morrió en 1568, asocedió-y el so fíu, [[Alberto Federico de Prusia]]. Por cuenta de la debilidá mental d'esti postreru, surdió la posibilidá de que los Hohenzollern de Brandeburgu aportaren al ducáu prusianu, polo que'l Congresu polacu axuntar en [[Lublin]] y, dempués de deliberar, ratificó la decisión del so rei.