Diferencies ente revisiones de «Empirismu»

1 byte desaniciáu ,  hai 9 meses
m
apostrofación
m (apostrofación)
m (apostrofación)
Estes verdaes asina establecíes corresponder cola realidá del mundu porque una de les principales idees innates ye la idea de Dios como ser Perfectu y Bonu, que nun puede engañar nin engañar.<ref>Dios ye la consecuencia afirmada con certidume d'un Ser perfectu a partir de la idea [[Innatismu|innata]] de perfección que surde de la mesma ídea d'imperfección que se da na conciencia pol fechu mesmu de la [[dulda]], pos la dulda apaez n'esencia como imperfecta al respeutive de la perfección de la [[certidume]]. Dios por tantu tien qu'esistir pos, de nun esistir, nun sería perfectu; Descartes pa ello utiliza una nueva versión del [[argumentu ontolóxicu]] de [[San Anselmo]]</ref>
 
Son los racionalistes principales: [[Descartes]], [[Spinoza]], [[Malebranche]], [[Leibniz]],<ref>Quien respuende a Locke col so llibru: "Nuevu ensayu sobre l'entendimientu humanu" y abre perspectives nueves pa la reflexón que va faer más tarde Kant: Nada se topa nel intelectu que nun tuviera antes nos sentíos salvu'l mesmu intelectu», apuntando que l'entendimientu nun ye puramente pasivu na recepción de los datos de la esperiencia pos, pa Leibniz, la [[sustanza]], en cuanto "mónada", ye primero de too "actividá" y pollo «suxetu de tolos sos predicaos». Les mónaes nun almiten causalidá esterna. Dicha causalidá ye solo aparente pa la conciencia humana pola so conocencia llindáu. Pa Dios tou ta rexíu por una [[Principiu de razón abonda|razón abonda]], Él mesmu y la so saber infintito como providente, de cuenta que qu'en realidá metafísica, toles verdaes del mundu son [[verdaes de razón]] y por tantu analítiques.</ref> [[Christian Wolff|Wolff]], [[Blaise Pascal|Pascal]] y el grupu de [[Lóxica de Port Royal|Port Royal]] en Francia.
 
==== L'empirismu inglés ====