Diferencies ente revisiones de «Antonio Abad»

4 bytes desaniciaos ,  hai 11 meses
m
apostrofación
m (iguo nome científicu)
m (apostrofación)
{{otros usos|Antonio Abá (escritor)|l'escritor español}}
 
'''San Antonio''' o '''Antón Abá''' ([[Heracleópolis Magna]], [[Exiptu]], [[251]]-[[Monte Colzim]], Exiptu, [[356]]) foi un [[monxu]] cristianu, fundador del [[Ermitañu|movimientu eremitico]]. El relatu de la so vida, tresmitíu principalmente pola obra de [[Atanasio| san Atanasio]], presenta la figura d'un home que crez en [[Santu|santidá]] y convertir en modelu de [[Cristianismo|piedad cristiana]]. Tamién figura nel [[Calendariu de Santos Luteranu]]. El relatu de la so vida tien elementos históricos y otros de calter llexendariu; sábese qu'abandonó los sos bienes pa llevar una esistencia de d'[[ermitañu]] y qu'atendía a delles comunidaes monacales n'Exiptu, permaneciendo eremita. Dizse qu'algamó los 105 años d'edá.<ref>{{cita publicación|apellido1=Fernández Peña|nome1=Maria Rosa|títulu=San Antonio Abá, un santu antiguu pero bien actual|publicación=Instituto Escurialense d'Investigaciones Históriques y Artístiques. Simposium (16. 2008. San Lorenzo de El Escorial)|volume=El cultu a los santos: confreríes, devoción, fiestes y arte, 2008, ISBN 978-84-89788-71-8 , páxs. 677-690}}</ref>
 
== Historia ==
* En [[Mahón]], [[Islles Baleares]], el día 17 de xineru bendicen los [[animales]] y celébrense les tradicionales "[[torrades]]" de [[sobrasada]]; y en Ciudadela realiza la [[Procesión de los trés toques]], que consiste n'asonsañar los trés toques qu'el [[Alfonso III d'Aragón|rey Alfonso]] dio en 1297 pa rindir la ciudá, entós tomada polos [[musulmanes]].
 
* Na provincia de d'[[Ávila]], en [[San Bartolomé de Pinares]], cada nueche del 16 de xineru, y dende nun se sabe cuando, celébrense [[Les Lluminaries]]. La fiesta empieza alredor de los nueve de la nueche, caballos, pollinos y caballeros crucien grandes fogueres qu'anubren les cais d'esti pequeñu pueblu col fin de purificar los sos espíritos.
* Na llocalidá Albaceteña de [[Chinchilla de Montearagón]], coincidiendo cola fin de selmana más cercana a la fiesta, el sábadu celébrase, na escampada de la ilesia, alredor d'una xigantesca foguera, la fiesta de San Antón. Los vecinos del barriu al que'l santu da nome parten un ensin fin de pataques asaes a tolos que se xunen, ente que se realiza una rifa de les típiques tortas de chorizu y sardines. Tamién se rifa un gochu. A otru día, domingu, toos axuntar na ilesia de San Antón pa festexalo. Al rematar la celebración, tien llugar la bendición de los animales, báillense les tradicionales "dances chinchillanas" y hai una invitación popular.
* La metá de los pueblos de d'[[Aragón]], según les llocalidaes del sur de [[Navarra]], faen dalgún tipu de celebración rellacionada col santu, anque lo que predomina son les fogueres o ''hoguericas de San Antón'', encendíes la nueche anterior, siempres con gran espectación. Ye frecuente que s'entamen cenes populares alredor del fueu, aprovechando los caricotes pa rustir embutíos y pataques que depués se parten ente los asistentes. Dellos pueblos celebren les sos fiestes en redol a esta fecha y, inclusive, realicen tamién fogueres dellos barrios de [[Zaragoza]]. Hai una frase que diz ''la hoguerica San Antón, el que nun traiga lleña, nun va comer turrón'', y na zona del [[Baxu Aragón]] dizse lo siguiente:
 
:::''San Antón yera un francés''<br />
 
* Nel [[Principáu d'Andorra]], en toles parroquies parte la ''escudella barretjada'', una especie de cocíu a base hortaliza y verdures, a les cualos amiéstase por separao carne de gochu, pita, butifarra blanca y negra, etc. Un platu bien consistente, que les distintes agrupaciones organizadores del acontecimientu ellaboren dende l'alba y que, una vegada partíu ente los asistentes, comer con pan morico y regao con vinu en porrón.
* Na Rioja Baxa tamién se celebra esta festividá, concretamente na llocalidá de d'[[Alfaro]]. Celébrase'l 17 de xineru (aplazáu dende va pocos años al vienres más próximu a la festividá, por motivos de disponibilidad de los ciudadanos). Ye tradición que los amigos axúntense y realicen una foguera. Nos sos caricotes, van rustise distintos productos: chistorra, panceta, salchiches blanques, costielles... y acabante cenar, los amigos siguen animando la nueche en redol a la foguera.
* Na Comunidá Estremeña, San Anton Tamién ye patrón de la villa de Balses na provincia de Cáceres, fiesta que se celebra'l 17 de xineru con ufriendes de platos, bendición d'animales y torcíu del cordon.