Diferencies ente revisiones de «Miami Heat»

6 bytes desaniciaos ,  hai 10 meses
m
apostrofación
m (aníu => aniellu)
m (apostrofación)
Miami celebró'l so décimu aniversariu na [[temporada 1997-98 de la NBA|temporada 1997-98]] llogrando la so 2ᵘ títulu de [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] de manera consecutiva n'acabando con un récor de 55-27.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1998.html 1997-98 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Sicasí, cayeron en 1ª ronda frente a [[New York Knicks]] no que se taba convirtiendo en toa una rivalidá dientro de la lliga. Un añu más, los incidentes chiscaron a esta eliminatoria. Esta vegada foi Mourning quien se perdería'l 5ᵘ partíu dempués de qu'ésti y el xugador de los Knicks Larry Johnson engardir nuna violenta agarrada. [[Jeff Van Gundy]], qu'ensin ésitu intentó acabar cola engarradiella, foi cutíu y Mourning abasnar pola pista. Esti enfrentamientu marcó la rivalidá ente Knicks y Heat. Van Gundy sufrió golpes na so cabeza y precisó puntosde sutura.
 
Magar que la [[temporada 1998-99 de la NBA|temporada 1998-99]] tuvo marcada pol lockout, a Miami nun paeció afecta-y y alzóse col primer puestu de la conferencia con un récor de 33-17, per primer vegada na so hestoria y per tercer añu consecutivu, el títulu de división.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1999.html 1998-99 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Pero aquellos [[Playoffs NBA 1999|playoffs de 1999]] tuvieron marcaos por otra circunstancia histórica que protagonizaron los Heat, quien cayeron ante l'octavu meyor clasificáu, [[New York Knicks]]. Per tercer añu consecutivu, volvíen vese les cares, cola mesma resultancia de la pasada temporada, victoria pa los Knicks por 3-2. New York, a lo postrero finalistes de la NBA, llevóse la serie dempués d'un dramáticu quintu partíu que dexó pa la hestoria una canasta ganadora de d'[[Allan Houston]] pa decidir la eliminatoria.
[[Archivu:American Airlines Arena, Miami, FL, jjron 29.03.2012.jpg|280px|left|thumb|[[American Airlines Arena]], pabellón de los Heat dende [[1999]].]]
 
Ganaron 52 partíos, destacando nel equipu los yá habituales Mourning, Hardaway, Mashburn y P.J. Brown, pero per tercer añu consecutivu volvieron ser ganaos en semifinales de conferencia por [[New York Knicks]] que remontaron un 2-3 adversu p'acabar ganando 4-3. En primer ronda, Miami pasó percima de [[Detroit Pistons]] por 3-0.
 
Mientres el branu de [[2000]], los Heat tomaron la decisión de dar un cambéu, precisaben un cambéu a tantos años quedándose a les puertes. Dempués de nun poder fichar a [[Tracy McGrady]], que se coló a Orlando procedente de [[Toronto Raptors]], Miami decidió trespasar a P.J. Brown y Jamal Mashburn, ente otros, a [[Charlotte Hornets]] en cuenta de d'[[Eddie Jones]], [[Anthony Mason]] y [[Ricky Davis]]. Amás, Miami tamién se fixo con [[Brian Grant]], que llegó tres un trespasu qu'arreyó a [[Cleveland Cavaliers]] y a [[Portland Trail Blazers]].
 
Grant xuníase asina a los Mourning, Hardaway, Majerle, Bowen y Carter. Miami foi considerada pola gran mayoría como la gran favorita nel Este hasta que Mourning anunció que sería baxa pa tola temporada.
Miami llogró'l so segundu meyor récor na hestoria de la franquicia, 59-23.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2005.html 2004-05 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Nos Playoffs ganaron 8 partíos siguíos nes 2 rondes iniciales ganando por 4-0 a [[New Jersey Nets|New Jersey]] y [[Washington Wizards|Washington]] respeutivamente. Nes Finales de la Conferencia Esti enfrentar a los [[Detroit Pistons]]. Los equipos ganaron, cada unu, dos de los cuatro partíos apostaos primero que Miami llograra una fácil victoria nel quintu alcuentru, dexando a los [[Detroit Pistons|Pistons]] en cantu de la eliminación, pero Miami perdió a Wade por causa de una distensión muscular. Ensin Wade, los Heat fueron ganaos por 91-66 nel sestu partíu. Nel séptimu y decisivu en [[Miami]], remaneció Wade forzando'l so estáu físicu, pero nun foi abondu por que Miami aportara a les sos primeres Finales. [[Detroit Pistons|Detroit]] venció 82-88 y, per segundu añu consecutivu, aportaba a les [[Finales de la NBA]], xusto al añu siguiente de llograr el so tercer títulu.
 
En pretemporada, los Heat camudaron casi por completu la plantía. Nel que ta consideráu como'l trade más grande tocantes a xugadores de la NBA, con 5 equipos y 13 xugadores arreyaos, los Heat consiguieron al antiguu All Star [[Antoine Walker]], [[Jason Williams]] y [[James Posey]], ente que s'esprendieron de d'[[Eddie Jones]], [[Rasual Butler]] y [[Qyntel Woods]]. Miami tamién robló al futuru Hall of Fame [[Gary Payton]], de 37 años,<ref>NBA.com [http://www.nba.com/heat/news/heat_sign_payton_050922.html Los Heat fichen al veteranu Gary Payton], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> al tirador [[Jason Kapono]], y a [[Wayne Simien]], escoyíu nel [[draft de 2005]].
 
[[Damon Jones]], que quedó como [[axente llibre]], optó pola meyor ufierta que-y fixeron los [[Cleveland Cavaliers]]. Dalgunos criticaron, a la d'establecer favoritos, que Miami había conjuntado un bon forno pero bien veteranu (O'Neal, Mourning o Payton yeren los exemplos más evidentes), inclusive con xugadores que yá pocu teníen qu'ufiertar, casu de Walker o Williams.
El 8 de xunetu de 2010, fíxose oficial que les superestrellas de la NBA y ganadores de la medaya d'oru olímpico de Beijing [[LeBron James]], [[Dwyane Wade]] y [[Chris Bosh]] xunir a Miami. El Heat terminó ufiertes de firma y el comerciu, la unviada d'un total de cuatro futures primeres rondes y dos escueyas de segunda ronda a los Cavaliers y los Raptors de Bosh y James (dambos de 6 años y la firma de los contratos de 110,1 millones dólares). [[Dwyane Wade]] volvió roblar colos Heat de 107,59 millones dólares por seis años. Los trés estrelles tienen clauses de rescisión antemanada de los sos contratos, lo que-yos dexa convertir se n'axentes llibres de nuevu nel branu de 2014. L'últimu añu nos trés ufiertes, de 2015-16, ye una opción del xugador. Los trés fixeron el so debú en 2010 na fiesta de bienvenida de branu de los Heat nel American Airlines Arena'l 9 de xunetu, onde fueron presentaos como Los Trés [[Reyes Magos]] pol narrador de los Heat y el co-presentador Eric Reid.
 
Al amenorgar los sos sueldos los trés superestrellas, los Miami Heat siguíen armando un equipu campeón, col arrenunciu de d'[[Udonis Haslem]] y la firma del bistechu veteranu y compañeru d'equipu de Haslem na Universidá de Florida, [[Mike Miller]] por 5 años de contratu a razón de 45 millones. Col fin d'enllenar los vacíos na pintura, roblaron al ex-compañeru de James en Cleveland, [[Zydrunas Ilgauskas]] por dos años pol mínimu de veteranu, 2,8 millones de dólares, arrenunciando [[Joel Anthony]], y la firma de la nala-pívot [[Juwan Howard]]. Tamién llegaríen [[Eddie House]] y el ''rookie'' [[Dexter Pittman]].
 
==== 2010-11: Subcampeones ====
El primer partíu na era del "Big three" de Miami, foi contra l'antiguu "Big three" de Boston Celtics, perdiendo los de Miami en Boston, 88-80, pero coles mancadures de d'[[Udonis Haslem]] y [[Mike Miller]]. Los Heat nun tuvieron un bon empiezu, de cuenta que l'entrenador, [[Erik Spoelstra]], foi puestu n'entredichu, más cuando se supo d'un fregáu ente James y Spoelstra nun tiempu muertu.
 
Magar la irregular campaña, Wade, James y Bosh fueron escoyíos pal All-Star 2011, siendo la primer vegada que la franquicia unviaba trés xugadores a un mesmu All-Star. A principios de 2011, los Heat roblaben al veteranu base [[Mike Bibby]] en cortando a [[Carlos Alberto Arroyo|Carlos Regueru]]. Finalmente, los Heat terminaron con un 54-24 y segundos de la Conferencia Esti tres los [[Chicago Bulls]]. En playoffs, vencieron a [[Philadelphia 76ers]] y a [[Boston Celtics]]. Nes finales de Conferencia vencieron a los Bulls de [[Derrick Rose]] por un 4-1, perdiendo solo'l primer partíu, y avanzando a les finales onde esperaben los [[Dallas Mavericks]] de [[Dirk Nowitzki]], emulando les finales de la temporada 2005-06, onde los Heat vencieren a los Mavericks y consiguieren el primer aniellu de la so hestoria.
Na [[Temporada 2002-03 de la NBA|temporada 2002-03]] a pesar de que Jordan nunca xugó pa Miami, [[Pat Riley]] como xerente xeneral de Miami Heat retiró'l númberu 23 de la franquicia como un tributu a Jordan pola so contribución a la lliga. Retiróse cuando Jordan xugó'l so postreru partíu en Miami como Wizard. La camiseta nesi momentu yera bicolor, una metá colorada (Chicago) y l'otra metá blanca (Washington), l'actual ye dafechu colorada de Chicago.
 
El 33 de d'[[Alonzo Mourning]] foi retiráu'l 30 de marzu de 2009 nuna ceremonia nel descansu, siendo'l primer xugador del Heat con dichu honor.
 
Nel partíu d'apertura de la [[Temporada 2009-10 de la NBA|temporada 2009-10]], frente a los [[New York Knicks]], el númberu 10 de [[Tim Hardaway]] foi retiráu.