Diferencies ente revisiones de «República de Florencia»

Contenido eliminado Contenido añadido
m Iguo plurales
m apostrofación
Llinia 55:
 
=== El sieglu XIII ===
La población de Florencia siguió creciendo nel [[sieglu XIII]], llegando a los 30.000 habitantes, gracies al apurra del comerciu. Construyéronse nueves pontes ya ilesies, la mayor de les cualos foi la catedral de [[Santa María del Fiore]], en [[1294]], y polo xeneral los edificios d'esta dómina sirven como bonos exemplos de d'[[arquiteutura gótica]]. Políticamente, Florencia yera apenes capaz de caltener la paz ente facciones: la precaria paz qu'esistía a principios de sieglu foi rota en [[1216]], cuando españó'l conflictu ente [[güelfos y gibelinos]]. Los gibelinos yeren entós l'aristocracia de la ciudá, ente que los güelfos yeren populistes.
 
Los gibelinos, que baxu [[Federico de Antioquía]] gobernaren la ciudá dende 1244, fueron depuestos en 1250 polos güelfos. La política que llevaron a cabu, conocióse como'l ''Primu Popolo'' . Los güelfos llevaron Florencia a espolletar entá más. La so principalmente orientación mercantil llueu se fixo evidente n'unu de los sos primeros llogros: la introducción d'una nueva moneda, el [[Florín]], en 1252. Foi llargamente utilizáu fora de les fronteres de Florencia por cuenta del so conteníu d'oru confiable, fixu y llueu se convirtió nuna de les monedes comunes d'Europa y el [[Cercanu Oriente]]. El mesmu añu de la creación del [[Palazzo del Popolo]] los [[Güelfos y gibelinos|güelfos]] perdieron les riendes del poder dempués que Florencia sufrió una catastrófica derrota na [[batalla de Montaperti]] en 1260. Los gibelinos recuperaron el poder y desfixeron toles meyores de los güelfos. Baltaron cientos de torres, cases y palacios. La fraxilidá del so gobiernu fixo que los gibelinos buscaren un árbitru nel Papa [[Clemente IV]]. Afortunadamente pa Florencia, el Papa favoreció abiertamente a los güelfos y estos fueron debidamente restauraos al poder.
Llinia 67:
El [[florín d'oru]] de la República de Florencia foi la primer moneda europea d'oru acuñada en cantidaes abondes pa desempeñar un papel comercial importante dende'l sieglu XII. Como munchos bancos florentinos yeren empreses internacionales con sucursales en toa Europa, el florín convirtióse rápido na moneda del comerciu dominante d'Europa Occidental pa les operaciones a gran escala, en sustitución de les barres de plata en múltiplos de la marca (una [[Unidaes de midida|unidá de pesu]] equivalente a ocho onza).
 
Ello ye que col colapsu de la familia Bonsignori, delles nueves families bancaries surdieron en Florencia: los Bardis, [[Familia Peruzzi|Peruzzi]] y [[Familia Acciaioli|Acciaioli]]. El resfregón ente güelfos y gibelinos nun cesó, l'autoridá inda pasaba ente los dos con frecuencia. El reináu de Florencia como la ciudá más importante de la banca d'Europa nun duró enforma; les families antes mentaes taben en bancarrota en 1340, non pola negativa de d'[[Eduardu III d'Inglaterra]] pa pagar les sos deldes, como de cutiu dizse (la delda yera namái de £ 13,000), sinón por cuenta de una recesión económica a escala europea. La crisis económica deber a que Venecia, posesora de los fondos llograos col so control de la ruta de la seda, retira'l capital que teníen guardáu los emprestadores de Florencia, forzando a estos el zarru de los sos bancos por falta de capital, provocando asina la crisis. Ente que los bancos perecieron, la lliteratura florentina florió, y Florencia foi'l llar de dalgunos de los más grandes escritores de la hestoria italiana: [[Dante Alighieri|Dante]], [[Petrarca]] y [[Boccaccio]]. Yeren los primeros escritores vernáculos d'Europa.
 
Florencia foi duramente cutida pola [[muerte Negra]]. Dempués d'habese aniciáu nel Oriente, la plaga llegó a [[Mesina]] en 1347. La peste afaró Europa, robándo-y un envaloráu d'un terciu de la so población. Esto, combináu cola crisis económica, tuvo'l so efeutu na ciudá tao. El colapsu subsiguiente del sistema feudal camudó la composición social d'Europa pa siempres; foi unu de los primeros pasos fora de la [[Edá Media]].