Diferencies ente revisiones de «Oquendo»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques: efectu => efeutu
m (iguo testu: HALA => EA)
m (Preferencies llingüístiques: efectu => efeutu)
Dende la so primer mención escrita en [[1257]], esti valle recibió en castellán el nome de Oquendo. Este foi'l nome oficial del conceyu hasta prácticamente'l presente, cuidao que el castellán foi utilizáu tradicionalmente como llingua oficial y de l'alministración na zona, anque l'idioma faláu pola xente fuera'l euskera. Según l'[[Institutu Nacional d'Estadística d'España|INE]] nel censu de 1842 llamóse Uquendo y nel de 1857 Valle de Oquendo.
 
Esisten menos referencies escrites sobre'l so nome en [[llingua vasca]]. Estes básense principalmente nos escritos que dexó n'euskera [[José Pablo de Ulibarri]], que yera natural del valle, a empiezos del sieglu XIX. Ulibarri dexó trescritu el nome n'euskera del valle so les formes ''Okondo'' y ''Ukondo''. A lo llargo del sieglu XIX el euskera dexó de falase en Oquendo y estes formes dexaron d'utilizase. Sicasí, en [[1980]] el conceyu decidió recuperar la forma ''Okondo'' como nome oficial del conceyu y desque foi publicada en [[1989]] nel [[BOE]] ye l'únicu nome oficial del conceyu a tolos efectosefeutos.
 
Sobre'l significáu etimolóxicu de Oquendo podría pensase na pallabra ''ukondo'' (que significa n'euskera coldu, col significáu de recodo de ríu), anque los filólogos piensen más bien que'l nome taría deriváu de ''oka'' + ''ondo'', orixe qu'esplicaría meyor tantu la variante castellana como una de les vasques del nome. Nun paez escabarriáu aventurar qu'apaez nél la pallabra ''-ondo'', bien común en toponimia vasca y que significa "al pie de". Sicasí, el primer términu del nome ''oka'' ye enigmáticu; podría ser el mesmu qu'apaez formando numberosos topónimos n'España, non yá nel País Vascu ([[Ríu Oka (Vizcaya)|Ríu Oka]], [[Río Oca]], [[Nanclares de la Oca]], [[Montes d'Oca (Burgos)|Montes d'Oca]], [[Ocaña (Toledo)|Ocaña]]). Según Federico Barrenengoa, especialista en toponomástica, ''oka'' significaría ríu. Para [[Alfonso Irigoyen]] ''oka'' ye una pallabra d'orixe célticu que d'antiguo tomó emprestada'l euskera.