Diferencies ente revisiones de «Ducáu de Nápoles»

m
Preferencies llingüístiques: casi => cuasi
m (apostrofación)
m (Preferencies llingüístiques: casi => cuasi)
El ducáu foi instituyíu en [[661]]. Una vegada esaniciáu'l peligru longobardu, [[Constante II de Bizancio]], nomó duque a [[Basilio de Nápoles|Basilio]], un funcionariu local, provocando asina ''de facto'' la nacencia del ducáu de Nápoles, independiente de Bizancio. En [[763]], el duque [[Esteban II de Nápoles]] estableció l'autonomía del ducáu que formaba parte namái de manera nominal del Imperiu Bizantín; más tarde, en [[840]] Nápoles pasó a ser definitivamente autónoma cuando'l duque [[Sergio I de Nápoles]] declaró hereditaria la socesión del ducáu.
 
El Ducáu de Nápoles viose envueltu, dende la so nacencia y mientres tola so esistencia, nuna continua y casicuasi ininterrumpida secuencia de guerres, principalmente defensives, contra la presión de los sos numberosos y poderosos vecinos. Ente estos destáquense los príncipes lombardos de [[Principáu de Benevento|Benevento]], de [[Principáu de Salerno|Salerno]] y de [[Principáu de Capua|Capua]], los corsarios [[sarracenos]], los [[emperadores bizantinos]], los [[Estaos Pontificios|pontífices]] y, a lo último, los [[normandos]], que lo conquistaron definitivamente en [[1137]], poniendo fin a la so hestoria.
 
En [[836]] los napolitanos aliar colos sarracenos frente al asediu de los príncipes de Benevento (el quintu en venti años); en [[846]] y en [[849]] sicasí ganaron a la flota sarracena en dos batalles navales en [[Ostia]] y [[Gaeta]], con ayuda de los bizantinos y de los amalfitanos. Nel [[sieglu X]] amás, tuvieron que defendese de los ataques del emperador [[Otón II del Sacru Imperiu Romanu|Otón II de Saxonia]]