Diferencies ente revisiones de «Estaos Pontificios»

m
"rellación" en cuenta de "relación" (que nun ta nel DALLA)
m (apostrofación)
m ("rellación" en cuenta de "relación" (que nun ta nel DALLA))
El condáu Venesino y [[Aviñón]] pertenecíen a los Estaos Pontificios, formando un enclave en suelu francés. Estes posesiones fueron confiscadas mientres la [[Revolución francesa]], siendo papa [[Pío VI]] ([[1775]]-[[1799]]).
 
La invasión napoleónica d'Italia en [[1797]] nun se detuvo ante les puertes de Roma: un añu dempués les tropes franceses entraben na ciudá. Xuníos a los franceses, los revolucionarios italianos esixeron del papa l'arrenunciu a la so soberanía temporal. El [[7 de marzu]] de [[1798]] declaróse la [[República Romana (1798-1799)|República Romana]] y el papa foi prindáu y deportáu a Francia. [[Napoleón Bonaparte]] quixo regularizar les relacionesrellaciones cola Ilesia, lo que quedó afiguráu nel [[Concordatu de 1801|Concordatu que Francia y la Santa Sede]] roblaron en [[1801]]. El papa ser entós [[Pío VII]]– tornó a Roma, d'onde retornó a [[París]] pa coronar emperador a Napoleón en [[1804]]. Pero llueu'l papa supunxo una estobisa nos planes del emperador, quien en [[1809]] apoderar de los Estaos Pontificios, incorporar al [[Primer Imperiu francés|Imperiu francés]] y retuvo a Pío VII como prisioneru en [[Savona]]. Tres les derrotes de Napoleón, el papa pudo retomar les sos posesiones en [[1814]]; nel [[Congresu de Viena]] de [[1815]], reconocióse la pervivencia de los Estaos Pontificios dientro del nuevu orde européu, anque con una llixera amenorga territorial que foi parar a poder del [[Imperiu austriacu]].
 
[[Archivu:Flag of the Papal States (1808-1870).svg |150px|thumb|left|Bandera de los Estaos Pontificios (1808-1870)]]