Diferencies ente revisiones de «Palaciu Ducal de Venecia»

m
m (iguo testu: el ponte => la ponte)
Mientres el gobiernu de [[Bartolomeo Gradenigo]] ([[1339]]–[[1342]]) el palaciu empezó a adquirir la so forma actual. Una ampliación de [[1424]] debida al dux [[Francesco Foscari]] estendió'l palaciu pel llau de la [[Basílica de San Marcos]]. Un agregu importante, la ''Porta della Carta'', proyeutu de los arquiteutos [[Giovanni Bon]] y [[Bartolomeo Bon]] (tamién autores de la ''[[Ca' d'Oru]]'') foi termináu en [[1442]].
 
La parte interna (esto ye, la que da a la parte de la canal de Palaciu y termina nelna ''Ponte della Paglia'' ('Ponte de la Paya'), y qu'agospia los apartamentos del Dux), foi edificada dempués de la gran quema de [[1483]] según el proyeutu del arquiteutu [[Antonio Rizzo]]. Socesivos embellecimientos, como la [[Scala dei Giganti]] ('Escalera de los Xigantes'), alternar con quemes devastadores mientres tol sieglu [[Sieglu XVI|XVI]]. Precisamente unu d'estos accidentes favoreció la creación de la principal ayalga del edificiu: la xigante ''Crucifixón'' de [[Tintoretto]], pintada pa sustituyir un mural estropiáu nuna quema.
 
A principios del [[sieglu XVII]], fueron añedíes les llamaes ''[[Prigioni Nuove]]'' ('Prisiones Nueves'), más allá de la canal, por obra del arquiteutu [[Antonio Contin]]. Esti nuevu cuerpu de fábrica, que sería la sede de los ''Signori di notte al criminal'' ('Señores de nueche de lo criminal'), maxistraos encargaos de la prevención y represión de los delitos penales, foi conectáu al Palaciu por aciu la [[Ponte de los Sollutos]], cruciáu polos condergaos nel so camín a les nueves prisiones.