Diferencies ente revisiones de «Sieglu IX»

2 bytes amestaos ,  hai 1 añu
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-Tratar d +Trátase d)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-yera cristiana +era cristiana))
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-Tratar d +Trátase d))
=== Francia ===
La noción de Francia nun apaez más que bien progresivamente a lo llargo de los sieglos. Dalgunos consideren que nun se puede falar de Francia más qu'a partir del Tratáu de Verdún (843). Mientres la Edá Media, la primer unión política duradera (les anteriores fueron más bien efímeres) realizar con Carlamagno, quien amás conquistó otres tierres formando un Imperiu, que depués los sos nietos estremaron. Nel periodu carolinxu producióse un notable desenvolvimientu de les artes y les lletres, que se conoz como'l "Renacimientu Carolinxu".
El día de Navidá de 800, el papa Llión III coronó a Carlos como «Emperador que gobierna l'Imperiu romanu», en Roma, y al so fíu Carlos el Mozu como rei de los francos. TratarTrátase d'unu más de los xestos llevaos a cabu pol papáu pa definir los papeles de autoritad papal y potestá imperial; según pa considera-y como socesor de los emperadores romanos. Esto anició una serie de disputes colos bizantinos pola llexitimidá de dichu títulu, pero finalmente, en 812, l'emperador bizantín Miguel I Rangabé reconoció a Carlomagno como emperador (basileus), pero non como emperador de los romanos (Βασιλεύς των Ρωμαίων), títulu que s'acutar el bizantín como'l verdaderu socesor de los emperadores romanos.
 
El reinu de [[Carlomagno]] foi estremáu nel [[tratáu de Verdún]] (843): los francos centrales a [[Lotario I]], los francos orientales a [[Luis el Xermánicu]] y los francos del oeste a [[Carlos el Calvo]].Carlomagno tuvo dellos fíos, pero namái unu sobrevivió-y, [[Ludovico Pío|Luis el Piadosu]], quien asocedió al so padre en 814 al frente del territoriu del imperiu. Tres tres guerres civiles, Luis morrió en 840, y los sos trés fíos supervivientes decidieron partise'l territoriu nel tratáu de Verdún, en 843: