Diferencies ente revisiones de «Sarracenu»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 7 meses
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-o]]s +os]])
m (iguo testu: les musulmanes => los musulmanes)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-o]]s +os]]))
[[Archivu:SaracensBeheaded.jpg|thumb|225px|Grabáu que representa una escena de les [[Cruzaes]]: [[Ricardu I d'Inglaterra|Ricardo Corazón de Llión]] mandando degollar a los sarracenos.]]
'''Sarracenu''' ye unu de los nomes colos que la [[cristiandá]] [[medieval]] denominaba genéricamente a los [[Pueblu árabe|árabes]] o a los [[musulmanes]]. Les pallabres «[[islam]]» o «[[musulmán]]» nun s'introducieron nes llingües europees hasta'l sieglu XVII, utilizándose espresiones como «llei de [[Mahoma]]», mahometanos, [[ismaelita]]s, [[agarenoagarenos]]s, [[moru|moros]], etc.
 
== Etimoloxía ==
La primer fonte datable del usu del términu ye la ''[[Geographia]]'' de [[Claudio Ptolomeo]] (sieglu II), que noma ''Sarakene'' a la rexón ente [[Exiptu]] y [[Palestina (rexón)|Palestina]] qu'entiende'l norte del [[Sinaí]], llamada asina pela ciudá de [[Saraka]].<ref name="retso1">Retso, Jan. 2003. ''The Arabs in Antiquity: Their History from the Assyrians to the Umayyads''. Routledge. ISBN 0-7007-1679-3 pg. 505,506.</ref> Ptolomeo tamién menta al pueblu de los ''sarakenoi'', qu'habitaben el noroeste d'[[Arabia]].<ref name="retso1"/>
 
[[Hipólito de Roma]], el ''Llibru de les Lleis de los Países'' (o ''Diálogu del Destín'', del [[gnósticu]] siriu [[Bardaisan]] o d'unu de los sos discípulos) y [[Uranius]] menten tres pueblo distintos en Arabia escontra la primer metá del sieglu III: los ''saraceni'', los ''[[taeni]]'' y los ''árabes''.<ref name="retso1"/> Esos ''taeni'', más tarde identificaos cola tribu árabe [[Tayyi]], alcontrábense en redol al oasis de [[Khaybar]], en direición al [[Éufrates]], ente que los ''saracenoi'' asitiar al norte d'aquellos.<ref name="retso1"/> Estos ''sarracenos'' alcontraos nel [[Hejaz]] septentrional apaecen como un pueblu con cierta capacidá militar y opuestu al Imperiu romanu, que los caracteriza como ''barbaroi'' ([[bárbaru|bárbaros]]).<ref name="retso1"/> Describir nuna ''[[Notitia Dignitatum]]'' datada en tiempu de [[Diocleciano]] (sieglu III), como componentes de distintes unidaes del [[exércitu romanu]], estremando ente árabes, [[liluturaenoliluturaenos]]s y sarracenos.<ref name="retso3"> Retso pg. 464,465,466.</ref> Los sarracenos apaecen formando la [[caballería pesada]] (''[[equites]]'') de ''[[Fenicia]]'' y ''[[Thamud]]''.<ref name="retso3"/> Nuna ''[[praeteritio]]'', los enemigos derrotaos por [[Diocleciano]] na so campaña del [[desiertu siriu]] descríbense como sarracenos. N'otros informes militares del sieglu IV ([[guerres Romanu-Sasánidas]]) nun se menten ''árabes'', sinón ''sarracenos'' arreyaos en batalles tantu al llau de los [[Persia|perses]] como de los romanos en llugares tan alloñaos como [[Mesopotamia]].<ref name="retso3"/><ref name="retso5"> Retso pg. 517.</ref>
 
La ''[[Hestoria Augusta]]'' inclúi un resume d'una carta d'[[Aureliano]] al [[Senáu romanu]] que se refier a [[Zenobia]], reina de [[Palmira]], nestos términos: «Tengo De dicir que tal ye'l mieu qu'esta muyer inspira nos pueblos del este y tamién nos exipcios, que nin los árabes nin los sarracenos nin los armenios mover contra ella».<ref name="retso3"/> Una crónica bizantina primitiva sobre los sarracenos nel mesmu contestu ye la escrita por [[Ioannes Malalas]] (sieglu VI).<ref name="retso3"/> La diferencia ente dambes fontes ye que Malalas ve a los palmiranos y a tolos habitantes del desiertu siriu como ''sarracenos'', y non como árabes, ente que la ''Hestoria Augusta'' ve a los ''sarracenos'' como distintos de los súbditos de Zenobia, nin palmiranos nin árabes.<ref name="retso3"/> [[Ammianus Marcellinus]] (finales del sieglu IV), historiador de [[Xulianu l'Apóstata]], escribe que'l términu ''sarracenu'' designa a los habitantes del desiertu siriu, en sustitución del términu ''arabes scenitae''.<ref name="retso3"/> En tiempos posteriores a Amiano, los sarracenos seríen conocíos como guerreros del desiertu.<ref>Retso pg.523</ref> El términu ''sarracenu'' fíxose popular tantu na lliteratura griega como la llatina, y col tiempu confundir col de ''árabe'' ya inclusive col de ''[[asiriu]]'', abasnando definitivamente connotaciones negatives.<ref name="retso5"/>
306 348

ediciones