Diferencies ente revisiones de «Estanislau Figueras i de Moragas»

ensin resume d'edición
Nacíu y criáu en Barcelona, llicencióse a los 21 años en [[derechu]] civil. En [[1840]] ingresó nel [[Partíu Progresista]], y cuatru años más tarde coló pa [[Tarragona]], ú entamó a trabayar como abogáu. Ellí participó nos llevantamientos de [[1848]], nos que tuvo la suerte de nun acabar na cárcel, y darréu coló pa [[Madrid]]. Nesi tiempu entamaron los sos contactos colos círculos políticos republicanos de la capital, anque siguió formando parte del [[Partíu Progresista]]. Pero sólo hasta [[1849]]: nesi añu pasa a les files del [[Partíu Demócrata]], que nace n'abril d'esi añu como una escisión de los progresistes.
 
En [[1851]] foi elexíu diputáu por [[Tarragona]], y volvió allí pa formar parte de la so Xunta Revolucionaria: foi el so presidente nos acontecimientos políticos que llevaron al periodu que se conoz como Bieniu Progresista ([[1854]] - [[1856]]). En [[1855]] foi elexíu diputáu a les Cortes Constituyentes que se convocaron pacol envís de redactar una Constitución nueva que sustituyera a la moderada de [[1845]], que foi anulada. Nelles foi el cabezaleru de la minoría republicana, que nun pudo sacar alantre la opción d'instituyir un réxime republicanu. Nos discutinios parlamentarios defendió la descentralización del Estáu y les desamortizaciones, lo que lu enfrentó a les xentes más averaes a la [[Ilesia Católica|Ilesia]].
 
Fuera diputáu igualmente nos años [[1862]] y [[1865]], y tamién sufriera la represión exercida por [[Narváez]], en [[1867]], siendo condenáu a prisión, polo que se fugara a Portugal, país del que pudiera tornar a [[España]] poco dempués pa incorporase na revolución de [[1868]], conocida como ''[[Revolución de 1868|La Gloriosa]]'', qu'entamara'l Sexeniu Democráticu ([[1868]]-[[1874]]). Esi añu fundara'l pedióricu ''La Igualdad'' (''L'igualdá'' n'asturianu), y al añu siguiente lliderara la miñoría republicana nes Cortes, destacando como llogru l'alderique sobro la forma l'Estáu: monarquía o república. Diputáu a Cortes tamién durante la monarquía d'[[Amadéu I]], desendolcó un inxente llabor parlamentariu, representando el programa del republicanismu federal. Al proclamase la [[I República Española]], el [[11 de febreru]] de [[1873]], tres l'abdicación d'Amadeo polos problemes nel so Estáu, Figueras foi nomáu presidente del poder executivu (sigún la denomación daquel momentu políticu), y non presidente de la República, como inesactamente se-y llama frecuentemente (esi cargu non sedría almitíu fasta promulgada la constitución).