Diferencies ente revisiones de «Mecánica cuántica»

m
iguo testu: dáu => dau
m (Revertíes les ediciones de 201.230.233.28 (alderique) hasta la cabera versión de RsgBot)
Etiqueta: Reversión
m (iguo testu: dáu => dau)
=== Interpretación de Copenhague ===
{{AP|Interpretación de Copenhague}}
Pa describir la teoría de forma xeneral ye necesariu un tratamientu matemáticu rigorosu, pero aceptando una de los trés interpretaciones de la mecánica cuántica (d'equí p'arriba la Interpretación de Copenhague), el marcu reláxase. La mecánica cuántica describe l'estáu instantáneu d'un sistema ([[estáu cuánticu]]) con una [[función d'onda]] que codifica la [[distribución de probabilidá]] de toles propiedaes medibles, o [[observable]]s. Dellos observables posibles sobre un sistema dáudau son la [[enerxía]], [[posición]], [[momentu (física)|momentu]] y [[momentu angular]]. La mecánica cuántica nun asigna valores definíos a los observables, sinón que fai predicciones sobre les sos distribuciones de probabilidá. Les propiedaes ondulatories de la materia son esplicaes pola interferencia de les funciones d'onda.
 
Estes funciones d'onda pueden variar col intre del [[tiempu]]. Esta evolución ye [[Determinismu|determinista]] si sobre'l sistema nun se realiza nenguna midida anque esta evolución ye [[estocástica]] y produzse por aciu colapsu de la función d'onda cuando se realiza una midida sobre'l sistema ([[Formulación matemática de la mecánica cuántica#Postuláu IV|Postuláu IV de la MC]]). Por casu, una partícula moviéndose ensin interferencia nel espaciu vacíu pue ser descrita por aciu una función d'onda que ye un [[paquete d'ondes]] centráu alredor de dalguna posición media. Según pasa'l tiempu, el centru del paquete puede treslladase, camudar, de cuenta que la partícula paez tar alcontrada más precisamente n'otru llugar. La evolución temporal determinista de les funciones d'onda ye descrita pola [[Ecuación de Schrödinger]].
Cuando se realiza una midida nun observable del sistema, la función d'ondes convertir nuna del conxuntu de les funciones llamaes [[autovalor|funciones propies]] o estaos propios del observable en cuestión. Esti procesu ye conocíu como [[colapsu de la función d'onda]]. Les probabilidaes relatives d'esi colapsu sobre dalgunu de los estaos propios posibles son descrites pola función d'onda instantánea xustu enantes del amenorgamientu. Considerando l'exemplu anterior sobre la partícula nel vacíu, si mide la posición de la mesma, va llograse un valor impredicible ''x''. Polo xeneral, ye imposible predicir con precisión qué valor de ''x'' va llograse, anque ye probable que se llogre unu cercanu al centru del paquete d'ondes, onde l'amplitú de la función d'onda ye grande. Dempués de que se fixo la midida, la función d'onda de la partícula colapsa y amenórgase a una que tea bien concentrada en redol a la posición reparada ''x''.
 
La [[ecuación de Schrödinger]] ye en parte [[determinismu|determinista]] nel sentíu de que, dada una función d'onda a un tiempu inicial dáudau, la ecuación suministra una predicción concreta de qué función vamos tener en cualquier tiempu posterior. Mientres una midida, el eigen-tao al cual colapsa la función ye probabilista y nesti aspeutu ye non determinista. Asina que la naturaleza probabilista de la mecánica cuántica naz del actu de la midida.
<!--This is such a glaring inaccuracy that I'll comment it out even before I come back to fix the rest-->
<!--One of the consequences of wavefunction collapse is that certain pairs of observables, such as position and momentum, can never be simultaneously ascertained to arbitrary precision. This effect is known as [[Werner Karl Heisenberg|Heisenberg's]] [[uncertainty principle]].-->
Na formulación matemática rigorosa, desenvuelta por [[Paul Adrien Maurice Dirac|Dirac]] y [[John von Neumann|von Neumann]], los estaos posibles d'un sistema cuánticu tán representaos por vectores unitarios (llamaos ''estaos'') que pertenecen a un [[Espaciu de Hilbert]] [[Númberos complexos|complexu]] [[espaciu xebrable|xebrable]] (llamáu'l ''espaciu d'estaos''). Qué tipu d'espaciu de Hilbert ye necesariu en cada casu depende del sistema; por casu, l'espaciu d'estaos pa los estaos de posición y momentu ye l'espaciu de [[función de cuadráu integrable|funciones de cuadráu integrable]] <math>\scriptstyle L^2(\R^3)</math>, ente que la descripción d'un sistema ensin traslación pero con un [[espín]] <math>\scriptstyle n\hbar</math> ye l'espaciu <math>\scriptstyle \mathbb{C}^{2n+1}</math>. La [[ecuación de movimiento|evolución temporal]] d'un estáu cuánticu queda descrita pola [[ecuación de Schrödinger]], na que'l [[Hamiltoniano (mecánica cuántica)|hamiltoniano]], l'operador correspondiente a la enerxía total del sistema, tien un papel central.
 
Cada magnitú observable queda representada por un [[Operador hermítico|operador llinial hermítico]] definíu sobre un [[Glosariu de topoloxía#D|dominiu trupu]] del espaciu d'estaos. Cada estáu propiu d'un [[observable]] correspuende a un [[eigenvector]] del operador, y el [[valor propiu]] o eigenvalor asociáu correspuende al valor del observable naquel estáu propiu. El [[espectru d'un operador]] pue ser continuu o discretu. La midida d'un observable representáu por un operador con espectru discretu namái puede tomar un conxuntu numerable de posibles valores, ente qu'el operadores con espectru continuu presenten midíes posibles n'intervalos reales completos. Mientres una midida, la probabilidá de qu'un sistema colapse a unu de los eigenestados vien dada pol cuadráu del valor absolutu del [[productu interior]] ente l'estáu propiu o autu-tao (que podemos conocer teóricamente enantes de midir) y el vector tao del sistema enantes de la midida. Podemos asina atopar la distribución de probabilidá d'un observable nun estáu dáudau computando la [[Teorema espectral|descomposición espectral]] del operador correspondiente. El principiu d'incertidume de Heisenberg representar pola aseveración de qu'el operadores correspondientes a ciertos observables non [[Operador (mecánica cuántica)#Conmutación d'operadores|conmutan]].
 
== Relatividá y la mecánica cuántica ==