Diferencies ente revisiones de «Mercancía»

3 bytes amestaos ,  hai 4 meses
m
iguo testu: sostien,sosten => sostién,sostén
m (preferencies llingüístiques: indirectamente => indireutamente)
m (iguo testu: sostien,sosten => sostién,sostén)
L'estudiu teóricu del conceutu de mercancía, cobró importancia a finales del [[sieglu XVIII]] y a principios del [[sieglu XIX|XIX]], especialmente por cuenta de la [[economía política]] inglesa, gracies a los trabayos d'[[Adam Smith]] y [[David Ricardo]], tamién llamaos [[economía clásica|economistes clásicos]].
 
Unu de los resultaos d'esti analís teóricu conozse como [[teoría del valor-trabayo]]. Básicamente, el valor conteníu nes mercancíes ye esplicáu en base al [[costo de producción]] o al [[Trabayu (economía)|trabayu]] que les produció. Dempués ye modificáu nel mercáu por efeutu de la dinámica de la ufierta y la demanda. Dichu n'otres pallabres, el valor aniciar na producción, non na circulación. Esto nun prestó a munchos [[economía lliberal|lliberales]], yá que si esta teoría sostiensostién que'l valor aniciar nel [[Trabayu (economía)|trabayu]], tamién suxure que la [[Beneficiu económicu|ganancia]] de los [[capitalistes|capitalista]] nun se basa en nengún apurra concretu al valor de les mercancíes, yá que nun trabayen, namái inverten (y los valores de dicha inversión, de la mesma, taríen basaos en trabayu ayenu). Ello ye que los [[escuela neoricardiana|neoricardianos]] como [[Piero Sraffa]] falen d'un "[[robu]]" al [[trabayador]] per parte del [[capitalista]], y los [[marxismu|marxistes]] d'una [[esplotación social|esplotación]].
 
Más tarde los [[marginalismo|marginalistas]], tamién llamaos [[economía neoclásica|economistes neoclásicos]], criticaríen esta [[teoría del valor trabayo]], contraponiéndole la [[teoría del valor suxetivu]] o [[teoría del valor utilidad|valor utilidá]], tamién llamada [[teoría de la utilidá marxinal]], anque l'alderique siguió abiertu muncho más tiempu, especialmente por cuenta de les contribuciones de los [[Piero Sraffa|sraffianos]]. Según la [[teoría del valor utilidá]], el valor de les mercancíes aniciar nel deséu de los axentes de mercáu, esto ye, sobre la base de la so utilidá ([[valor d'usu]]), más esactamente'l so [[utilidá marxinal]]. Esto esplica l'abandonu relativu del conceutu de [[valor de cambéu]], consideráu inesistente o pocu relevante. El defensores de la [[teoría del valor trabayo]] sostendríen que los [[marginalismo|marginalistas]] confunden [[valor de cambéu]] con [[valor d'usu]]. Pa los [[marginalismo|marginalistas]], el valor de la mercancía aniciar na circulación, esto ye, na dinámica de la [[ufierta]] y la [[demanda (economía)|demanda]] del [[mercáu]], y non na producción.
 
Anguaño la [[teoría del valor trabayo]] ye sostenida, fundamentalmente, namái pol [[marxismu]] y otres corrientes [[socialismu|socialista]] y [[anticapitalismo|anticapitalistas]], ente que los [[economía lliberal|economistes lliberales]], tantu [[Economía ortodoxa|ortodoxos]] como [[Economía heterodoxa|heterodoxos]], coinciden en reivindicar la [[teoría del valor utilidá]]. Marx torna esta postrera, a la que considera nel so mayor parte ideolóxica, non científica. En [[El Capital]], trata a los [[marginalismo|marginalistas]] como "economistes vulgares", "ideólogos de la burguesía", y nun los da mayor importancia, mientres sostiensostién que la [[economía política]] sí se dedicó a analizar les rellaciones reales ("concatenaciones internes") tres la mercancía, y llograr nel so mayor parte, pero nunca les llegó a esplicar:
 
{{cita|"[...] ye induldable que la economía política analizó, anque de manera incompleta, el valor y la magnitú de valor y afayáu el conteníu oculto neses formes. Namái que nunca llegó siquier a plantegar la entruga de por qué esi conteníu adopta dicha forma [...] Pa dexalo en claru d'una vegada por toes, digamos qu'entiendo por economía política clásica tola economía que [...] investigó la conexón interna de les rellaciones de producción burgueses, por oposición a la economía vulgar, que nun fai más qu'analayar estérilmente en redol de la conexón aparente, esmoleciéndose namái d'ufiertar una esplicación obvia de los fenómenos que podríamos llamar más bastos y rumiando una y otra vez, pal usu domésticu de la burguesía, el material suministráu fai yá tiempu pola economía científica. Pero, otra manera, nesa xera la economía vulgar llindar a sistematizar de manera cascante les idees más triviales y fatuas que se formen los miembros de la burguesía alrodiu del so propiu mundu, el meyor de los posibles, y a proclamales como verdaes eternes.[...]"
Dende la mercancía, [[Karl Marx]] empieza a establecer lo que denomina les "concatenaciones internes", pasando d'ésta al [[valor de cambéu]] y [[valor d'usu]], y de éstos al [[trabayu astractu]] y el [[trabayu concretu]] que los produció, p'analizar l'intercambiu de mercancíes. Ellí, Marx deduz que la proporción en que s'intercambien les mercancíes, el [[valor de cambéu]], siendo aquello que tienen de mancomún, ye necesariamente'l trabayu que les produció, una y bones lo único qu'esiste de mancomún ente elles ye ser producíes por trabayu humanu. Una y bones un intercambiu racional implica intercambiar un [[valor d'usu]] non precisáu por otru que si ye precisáu, lo único qu'asemeya a estes mercancíes intercambiándose ye ser gastada fuercia de trabayu na so producción.
 
Marx sostiensostién que la fuercia de trabayu ye medible n'hores de trabayu, más puramente en [[tiempu de trabayu socialmente necesariu]], esto ye: nun ye'l tiempu que tardó ciertu productor en particular pa crear la mercancía, sinón el tiempu promediu que, en cierta sociedá, tardar en producilo, dependiendo de les condiciones téuniques medies de la dómina. Por esto, un productor en términos relativos con poca [[fuercies granibles|fuercia granible]] o con poca intensidá de trabayu, va producir una mercancía que'l so valor de cambéu va amosar nel mercáu como inferior (en cantidá d'hores de trabayu) a les hores de trabayu que particularmente implicó la so producción.
 
La forma en que se produz l'intercambiu ye una equidad o ecuación espresada de la siguiente manera: '''X "Mercancía(s) A" = Y "Mercancía(s) B"'''. Marx amuesa, pa darréu esplicar el [[dineru]], una doble forma qu'adopta'l valor de cambéu en caúna d'estos dos mercancíes presentes na ecuación: el valor equivalente y el valor relativu, que varien según la posición del axente de mercáu. Pal posesor de la(s) ''X mercancía(s) "A"'', el valor (de cambéu) del so(s) mercancía(s) ye '''relativu''', esto ye, ye '''relativu a la(s) ''Y mercancía(s) "B"'''''; lo inverso pal casu del posesor de la(s) ''mercancía(s) "B"''. Per otru llau, pal posesor de la(s) ''X mercancía(s) "A"'', el valor (de cambéu) de la(s) ''Y mercancía(s) "B"'' ye'l '''equivalente a los sos mercancíes''', y equí tamién, lo inverso pal casu del posesor de la(s) Y mercancía(s) "B". Dicho otra manera, pa'l posesores de mercancíes, el valor de la so mercancía ufiertada reflexar nel valor de la mercancía ayena que ta demandando.