Diferencies ente revisiones de «Estaos Pontificios»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 meses
m
iguo testu: Dos Sicilias => Dos Sicilies
m (enllaces seguros)
m (iguo testu: Dos Sicilias => Dos Sicilies)
Arriendes d'ello, de resultes de la cruzada llevada a cabu contra los [[albigense]]s nel [[Mediudía]] francés, llograra de [[Raimundo VI de Tolosa]] la cesión de siete castillos na rexón de [[Provenza]], patrimoniu que s'incorporó al de la Ilesia y que depués, en [[1274]], sería trocáu por aciu alcuerdu ente [[Gregorio X]] y el rei [[Felipe III de Francia|Felipe III l'Atrevíu]] pol [[condáu de Venasque]], rexón qu'entiende les tierres que s'estienden ente'l [[Ródano]], el [[ríu Durance|Durance]] y el [[Monte Ventoux]].
 
Los Estaos Pontificios volvieron pasar por un difícil trance mientres l'imperiu de [[Federico II Hohenstaufen|Federico II]] ([[1215]]-[[1251]]). Dueñu del reinu de les [[Dos SiciliasSicilies]] ya incorporaes al imperiu [[Lombardía]] y Toscana tres la derrota de la [[lliga lombarda]] en [[1239]], Federico propúnxose anexionar igualmente'l [[patrimoniu de San Pedro]] p'atropar el dominiu de toa Italia. Coló sobre Roma, d'onde se vio obligáu a fuxir el papa [[Gregorio IX]], pasióse griespu y ensin oposición por toa Italia, nomó gobernador del territoriu peninsular al so fíu Enzio y él mesmu alzóse en señor de los Estaos Pontificios. L'añu [[1253]], dos dempués de la muerte del emperador, el papa [[Inocencio IV]] pudo tornar a Roma dende'l so esiliu francés y retomar el gobiernu de la ciudá y del restu de los dominios eclesiásticos.
 
Los Estaos Pontificios nun podíen sustraese a los acontecimientos que se taben produciendo na convulsa Italia de mediaos del [[sieglu XIV]]. Ensin cuntar cola desvinculación de dellos feudos tradicionales de la corte romana, como Sicilia, en poder agora de la [[Corona d'Aragón]], o'l reinu de [[Nápoles]], so l'autoridá de la [[casa d'Anjou]], el mesmu estáu pontificiu taba en descomposición. Asina lo poníen de manifiestu casos como'l de [[Giovanni di Vico]], que s'alzara en señor de [[Viterbo]] en faciéndose con una estensa zona territorial perteneciente a los Estaos Pontificios; o'l de la insumisión en que s'atopaba'l [[ducáu de Spoleto]]; o'l de la fáctica independencia del marquesáu de Ancona; o'l de la privatización de [[Fermo]] llevada a cabu por Gentile de Mogliano y la de [[Camarín]] por Ridolfo de [[Varano (Nobleza italiana)|Varano]]; o'l de l'abierta rebeldía de los [[Malatesta (familia)|Malatesta]]; o'l de Francesco degli Ordelaffi, que se fixera con una gran parte de la Romaña; o'l de Montefeltro qu'enseñoriaba los distritos d'[[Urbino]] y Cagli; o'l de la ciudá de Senigallia apartada de la obediencia al papáu; o'l de Bernardino y Guido de Polenta, que s'apoderaren de Rávena y de Cervia, respeutivamente; o'l de Giovanni y Riniero Manfredi que fixeren lo propio con [[Faenza]]; o'l de Giovanni d'Ollegio que caltenía so la so posesión la ciudá de Bolonia.