Diferencies ente revisiones de «Arnold Schönberg»

m
apostrofación: "como el" => "como'l"
m (iguo testu: contraxo matrimoniu => casóse)
m (apostrofación: "como el" => "como'l")
 
Ente 1906-1912, según en 1913, Schönberg dedicar con percuru a la [[pintura]]. En vida, los sos cuadros yá formaren parte de diez exposición, ente les que se cunta la esposición El Caballeru Azul, empecipiada pol so colega y amigu [[Vasili Kandinski]]. Munches declaraciones crítiques, a despecho de la so diletantismu, brindaron a les obres escultóriques un mayor significáu a partir de la so muerte. Schönberg ocupa anguaño, pol so propiu méritu, una posición ente los principales pintores de la dómina como [[Oskar Kokoschka]], [[Egon Schiele]], [[Richard Gerstl]], [[Gustav Klimt]], [[Max Oppenheimer]] y [[Albert Paris Gütersloh]].
 
En cuanto al conteníu, los 361 [[cuadros]] de la vasta obra de Schönberg clasificar en dellos xéneros: al pie de numberosos [[semeyes]] y [[autorretratos]] destaquen les sos “Visiones” y “Miraes”, nos que s'atopa una alta espresividá; coles mesmes, esiste una serie de paisaxes y borradores de decoraos pa les sos propies obres. Al igual que nes sos composiciones musicales, l'estilu de composición de los sos cuadros realizaos ente 1906 y 1911 ye llibre. Schönberg nun pinta pa producir un cuadru guapu”, sinón pa “afitar les sos sensaciones suxetives” (Vasili Kadinski). Estos cuadros tienen de ser vistos como el'l resultáu de les sos necesidaes interiores.
 
N'oposición a la so actividá compositora, qu'algamó a apoderar al traviés del estudio autodidacta de los “antiguos maestros”, Schönberg considerábase un [[aficionáu]] nel terrén de la pintura. Nun tener formación teórica nin estética, pero según delles declaraciones yera un bon dibuxante, con un manexu fayadizu de les proporciones y midíes. Les fontes disponibles nun establecen hasta qué puntu Schönberg rellacionaba la so pintura cola so música. Nuna ocasión declaró al respeutu: “La mio pintura y la mio música nun tienen nada de mancomún. La mio música ye el resultáu d'una teoría puramente musical y namái tien de ser valorada tomando en cuenta la so naturaleza musical” (1913). N'otra ocasión, declaró: “pa mi, foi igual que componer. Diome la posibilidá d'espresame, de comunicar les mios emociones, idees y sentimientos; seique ésta seya la clave pa entender estos cuadros, o tamién pa nun entendelos” (1949). N'efeutu, ésti paez ser un mediu espresivu, basáu na afición de Schönberg, por que la so faceta de pintor estremar de la de compositor. La estructura de la so obra musical, considerada esixente tantu expresivamente como dende'l puntu de vista teóricu, nun tien rellación cola espontaneidá inmediata de les sos pintures.