Diferencies ente revisiones de «Abrigu de Santo Adriano»

m
→‎top: iguar, typos fixed: primeramente → de primeres, aspados. → aspaos (2) using AWB
m
m (→‎top: iguar, typos fixed: primeramente → de primeres, aspados. → aspaos (2) using AWB)
 
L''''Abrigu de Santo Adriano''' ye un pequeñu covacho predresu que s'atopa próximu a la llocalidá de [[Tuñón]], nel conceyu de [[Santo Adriano]] ([[Asturies]], [[España]]).
 
Esti abrigu alluga un importante conxuntu de grabaos del [[Paleolíticu Cimeru]] compuestu por figures zoomorfes (principalmente bisontes, venaes y cabres) qu'en total suman unes 30 figures distribuyíes nes parés este y oeste. Tamién contién dellos signos aspados.aspaos
 
Foi afayáu oficialmente'l 13 de payares de 1994 por J. M. Quintanal Palaciu, anque en recibiendo les indicaciones d'un vecín de la Barzaniella (Paco), en Tuñón, quien primeramentede primeres reparara na esistencia de los grabaos.
 
Santo Adriano pertenez a un conxuntu de llugares con arte parietal denominaos "santuarios esteriores" pol so allugamientu nos antepares de les cueves o n'abrigos onde llega la lluz solar (Fortea, 1994). Atribúyense cronológicamente al periodu artísticu denomináu "Horizonte II" del Nalón Mediu, que se correspuende colos periodos Gravetiense y entamos del Solutrense (Fortea, 1994). Auqnue otru autores abogen por una mayor antigüedá d'estes manifestaciones llevándoles hasta los entamos del Paleolíticu cimeru, nel periodu Auriñaciense(González Sainz, 2000). Otros xacimientos importantes del Nalón Mediu son les cueves y abrigos de Los Torneiros y La Cueva Pequeña (dambos en Santo Adriano), Esperteyos, Godulfo, Entrefoces y Lluera I ya II.
2052

ediciones