Diferencies ente revisiones de «Tiridates I d'Armenia»

m
iguo testu: qu'el => que'l
m (iguo plurales)
m (iguo testu: qu'el => que'l)
Antes d'embarcase pa Roma, Tiridates realizó una visita a la so madre y a los sos dos hermanos en [[Media Atropatene]] y Partia. Na so travesía —que duró nueve meses nos que'l monarca armeniu acaballó cola so esposa y los sos herederos al so llau—<ref>{{cita llibru |nome = Dión | apellíu = Casio | títulu = Historia Romana Vol. 5 | editorial = [[Kessinger Publishing]] | añu = 2004 | isbn = 1-4191-1613-4 | páxina = 34 }}</ref> acompañó-y un séquitu constituyíu polos sos parientes y una representación de la nobleza armenia escoltada por 3000 soldaos montaos que crució [[Tracia]], [[Iliria]], la mariña oriental del [[Mar Adriáticu|Adriáticu]] y el [[Regio V Picenum|Piceno]], nel nordeste d'[[Italia]] antes d'algamar la capital.
 
L'historiador [[Dion Casio]] descríbe-y nestos términos: «''Tiridates taba na flor de la vida, una notable figura en razón de la so mocedá, guapura, familia ya intelixencia''». N'ochobre d'ese mesmu añu produciría'l primer alcuentru ente Nerón y Tiridates en Neapolis ([[Nápoles]]). Tiridates dio amuesa del so amor propio cuando se negó a apurrir la so espada en compañía del emperador, anque a naide tuviéra-y dexáu tar armáu cerca del ''princeps''.<ref>Sicasí Tiridates algamó un compromisu pol que llevaría la espada firmemente suxeta a la vaina, polo que sería imposible que pudiera blandirla ante Ñerono antes de la intervención de la escolta imperial.</ref> En Puteolis ([[Pozzuoli]]) —llocalidá allugada cerca de Nápoles— Nerón ordenó la celebración de pruebes d'atletismu n'honor al so invitáu, que demostró la so habilidá como arqueru al disparar un proyeutil ente los cuerpos de dos búfalos. Cabo destacar quque'ell de Puteolis yera'l primer espectáculu nel que ta probada l'apaición d'una [[gladiadora]]'':<ref>En llatín, ''gladiatrix'', una lluchadora que s'engardía en violentos combates con otros humanos o con animales pal entretenimientu del públicu nes [[Arena (cortil)|''arenes'']] de la [[República Romana|Roma republicana]] y [[Imperiu romanu|imperial]]. Anque la so participación yera bien inusual, la lliteratura y l'arqueoloxía apurren evidencies indiscutibles de la so esistencia.</ref>
 
{{cita|''Nerón almiró-y por esta aición [la negativa de Tiridates a esprendese de la so espada] y entretener de numberoses maneres, ente les que destaca la celebración de combates de gladiadores en Puteoli. So la direición de Patrobio, unu de los sos llibertos, ufiertó un brillante y fachendosu espectáculu, como demuestra'l fechu de qu'unu de los díes nun apaecieron persones sinón etíopes —homes, muyeres y neños— nel teatru.''<ref>Dion Casio, 62.3.1</ref>}}
 
Nerón retrucó:
{{cita|''Fixisti bien n'allegar equí pa esfrutar de la mio presencia en persona. Aquello quque'ell to padre nun te mandó y que los tos hermanos nun pudieron caltener pa ti, dar, y nomóte rei d'Armenia, de cuenta que tu, al igual qu'ellos, sepas que tengo'l poder d'arrampuñar y conceder reinos.''<ref>Dion Casio, 63.5.2</ref>}}
 
Entós Tiridates xubió los pasos de la tribuna y se arrodilló mientres Nerón asitiaba la diadema real na so cabeza. Cuando'l rei diba a arrodillarse de nuevu Nerón detúvo-y cola mano derecha y, dempués de besa-y, ordenó que se sentara al so llau nuna siella un pocu menos alta que la suya, actu que'l pueblu compensó con una sonora ovación a dambos líderes. Como Tiridates falaba en griegu un [[pretor]] interpretó y esplicó les sos pallabres al públicu.<ref>{{cita llibru |nome = Gaius | apellíos = Suetonio |coautor =Robert Graves, Michael Grant| títulu = Les vides de los dolce Césares | editorial = Penguin Classics | añu = 2003 | isbn = 0140449213 | páxina = 220 }}</ref> [[Pliniu'l Vieyu|Pliniu]] escribe que Tiridates presentó a Nerón a los sos acompañantes ''magi'' cuando acabó la ceremonia,<ref>Plinio, ''[[Naturalis historia]]'' 30.6.17</ref> ente que [[Tácito]] destaca l'enorme interés por tolos aspeutos de la cultura romana qu'amosó'l líder armeniu.