Diferencies ente revisiones de «Maniqueísmu»

26 bytes amestaos ,  hai 10 meses
ensin resume d'edición
m (preferencies llingüístiques: #\b(cole)c(c(i)(ón|ones|onista|onistes|onismu))\b#iu => $1$3$2)
[[Ficheru:Manicheans.jpg|thumb|''Electi'' maniqueos, representaos como escribes, con inscripción de panel en [[idioma güigur|güigur]]. Manuscritu de [[Khocho]], [[Tarim|Cuenca del Tarim]], (Museum für Indische Kunst, [[Berlín]], MIK III 6368 R), pintura sobre papel, sieglos VIII o IX.]]
El '''Maniqueísmumaniqueísmu'''<ref>{{DALLA|maniqueísmu}}</ref> ye'l nome que recibe la [[relixón universal|relixón universalista]] fundada pol sabiu persa [[ManiManes]] (o Esquites) (c. 215-276), quien dicía ser el postreru de los profetes unviaos por Dios a la humanidá.
 
El maniqueísmu concebirconcíbese dende los sos oríxenes como la fe definitiva, por cuanto pretende completar ya invalidar a toles demás. Al andar a la tema nesti sentíu con otres relixones, como'l [[zoroastrismu]], el [[budismu]], el [[cristianismu]] y el [[islam]], de los sos contactos con elles deriváronse numberosos fenómenos de fusión doctrinal.
 
La definición teolóxica del maniqueísmu estremó a la crítica. Ente que, pa dellos eruditos, el fenómenu maniquéu nun ye reducible a una concepción [[dualismu|dualista]] de la [[divinidá]] y el [[cosmos]], nin ye definible como [[gnosticismu]],<ref>Cf. Antonio Piñero, «Pensamientu, oríxenes y fontes del maniqueísmu», ''Revista de Llibros'', 160, abril de 2010, páx. 29.</ref> pa otros munchos estudiosos ye esencialmente gnósticu y dualista.<ref>Cf. J. G. Davies n'[[Mircea Eliade|Eliade, Mircea]] (ed.), ''The Encyclopedia of Religion'', Nueva York, Macmillan, 1995, vol. 9, páx. 161, qu'afirma "The doctrine professed by Mani and the path to salvation that he revealed constitute a form of gnosis" (La doctrina profesada por Mani y el camín a la salvación que reveló constitúin una forma de gnosis) y más palantre, páx. 162, "Manichaean doctrine places great importance on the concept of dualism, which is deeply rooted in Iranian religious thought" (La doctrina maniquea concede gran importancia al conceutu de dualismu, que se topa firmemente enraigonáu nel pensamientu relixosu iraniu). Cf. tamién S.G.F. Brandon, ''Diccionariu de relixones comparaes'', Madrid, Cristiandá, 1975, vol. II, páx. 980, qu'afirma "El sistema de Mani... tien un tonu sincretista polo xeneral, anque básicamente procede del dualismu zoroastrista del conflictu cósmicu ente la lluz y les tiniebles. Esti dualismu reflexar nuna doctrina de corte gnósticu avera del home".</ref>
194 322

ediciones