Diferencies ente revisiones de «Sieglu IX»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 8 meses
m
iguo testu: #\b((?:A|a)nglo)?(S|s)axonos\b#u => $1$2axones
m (iguo testu: qu'el => que'l)
m (iguo testu: #\b((?:A|a)nglo)?(S|s)axonos\b#u => $1$2axones)
 
 
== Descripción ==
El sieglu IX destacar por ser Europa'l focu de los ataques de los pirates normandos, tamién llamaos [[viquingos]], qu'afararon les mariñes de [[Gran Bretaña]], [[Irlanda]] y [[Francia]]. Conocíu por lluchar contra dichos ataques ye'l rei [[Alfredo'l Grande]], rei de [[Wessex]], unu de los reinos que tiempu dempués formaríen el reinu d'[[Inglaterra]]. Alfredo detuvo a los viquingos na [[batalla de Ethandun]], restableciendo l'orde nos territorios anglosaxonosanglosaxones.
 
Nel [[Imperiu Carolinxu]], tres la muerte de Carlomagno, herieda'l so vastu imperiu [[Ludovico Pío]], fíu so, pero'l reináu de Ludovico foi bien caóticu, sobremanera cuando los sos fíos empezaron a lluchar polos territorios qu'heredaríen, desaguando n'abierta guerra civil, finalmente, col [[Tratáu de Verdún]], los fíos de Ludovico: Lotario Carlos y Luis heredaron el so imperiu que quedó estremáu en tres reinos.
Ante la ocupación del territoriu polos lombardos, l'ayuda de Carlomagno y los francos a [[Llión III (papa)|Llión III]] foi vital. Empezó asina'l [[cesaropapismo]], una estrecha vinculación Papa-vasallu. Parte de les tierres arrebataes a los lombardos fueron vencíes al Papa, que creó entós un estáu nel centru d'Italia, los [[Estaos Pontificios]], xerme históricu de l'actual [[Ciudá del Vaticanu]]. Estos yeren alministraos direutamente por él o por aciu vasallos. La mayor parte de la Italia central quedó constituyida nun estáu independiente sol gobiernu de los papes. N'agradecimientu, el Papa coronó a Carlomagno como emperador d'Occidente nel añu 800.
 
Los ducaos lombardos del sur nun aportar# a conquistaos por Carlomagno, que tuvo que colar al norte a combatir a los saxonossaxones y nun formaron parte del so imperiu. Los duques lombardos de Benevento caltuvieron la so independencia, llegando a convertise nel [[Principáu de Benevento]] y a emburriar escontra'l sur a los bizantinos. Sicasí, l'asesinatu del duque Sicardo de Benevento estremó'l país ente'l so hermanu Siconulfo de Salerno, que foi proclamáu [[príncipe de Salerno]], y el so asesín Radelchis, que se fixo col poder en Benevento. La división dexó ganar autonomía a nobles en [[Gaeta]], [[Capua]] y [[Amalfi (Italia)|Amalfi]], que formaron condaos y ducaos propios. Al sur, Nápoles, Sicilia y la parte más meridional de la Península Itálica (Bari, Calabria, Apulia) siguíen siendo una provincia bizantina.
 
La puxanza del Islam azotó'l sur, que fueron víctimes de razzias dende'l norte d'África. [[Cerdeña]] fuera ocupada polos árabes nel 710 en siendo abandonada polos bizantinos a la so suerte, pero 70 años dempués, aprovechando l'alloñanza coles bases árabes, producióse una revuelta local qu'estableció gobiernos llocales conocíos como giudicati. [[Córcega]] sufrió tamién los ataques musulmanes, combinaos con intervenciones franques, lombardes y del marqués de la Toscana Bonifacio I p'asegurar la frontera.