Diferencies ente revisiones de «Inglés antiguu»

m
ensin resume d'edición
m
[[Archivu:Beowulf.firstpage.jpeg|thumb|Primera páxina de la obra épica '''Beowulf'''.]]
'''L'inglés antiguu''' (tamién llamáu anglosaxón) foi la llingua que se falaba en bona parte de lo que güei ye [[Inglaterra]] ente los años [[425]] y [[1125]], y de la que remanez l'[[inglés]]. Yera una llingua flexiva, con muncha llibertá nel orde de les pallabres, a diferencia del inglés modernu.
Asemeyábase a esgaya a otres llingües [[llingües xermániques]], sobremanera col [[frisón antiguu]] y el [[saxón antiguu]], porque entá nun fueren anovaes les influencies del [[francés]] que, dende'l [[sieglu XII]], fizo'l cambéu del inglés antiguu al [[inglés mediu]]. Colos [[normandos]] nel poder, l'inglés perdió l'esfotu lo que fizo que se crearen munchos [[dialeutu|dialeutos]].
 
L'[[alfabetu]] tovía emplegaba dellos simbolos [[runa|rúnicos]], magar que la mayor parte de los sos carauteres yeren [[llatín|llatinos]].
Queda lliteratura n'anglosaxón, que tuviera gran importancia nel refaimientu d'esti idioma. La obra lliteraria más importante qu'aportó a los nuesos dies ye ''Beowulf'', poema [[épica|épicu]] que cuenta les ventures d'esi héroe y que xunta elli mesmu alredor del 10% de tola lliteratura anglosaxona que se conoz.
 
Unu de los mayores especialistes del sieglu [[sieglu XX]] nesti idioma foi'l conocíu escritor [[John Ronald Reuel Tolkien|J.R.R Tolkien]].
 
==Exemplu==