Diferencies ente revisiones de «Aeetes»

2 bytes amestaos ,  hai 14 años
ensin resume d'edición
(vertíu dende la es)
 
{{Mitoloxía Griega}}
 
Na [[mitoloxía griega]] '''Aeetes''' (tamién Aestes ou Eetes), rei de la [[Cólquida]], fíu d'[[Helios]] y de la ninfa [[Perseis]]. Con [[Hécate]], dependiendo de las versiones, tuvo a [[Medea]] y a [[Circe]].
 
==Aeetes nel vellocín d'ouru==
 
Ye ún de los personaxes principales de la hestoria de los [[argonautasargonauta]]s y el vellocín d'ouru. La hestoria del vellocín emprincipia cuandu [[Ino]], la segunda esposa d'[[Atamu]], tarrecía a [[Fixu]] y [[Hele]], fíos del primer matrimoniu del sou maríu. Pa desfacese d'eillos prendiéu fuéu sol suelu de los graneiros, de xeitu que'l granu torróuse y nun yera pa'l cultivu del añu viniente. Los campesiones esmolecíos por una gran fame, entrugorun al oráculu más averáu. Ésti, sobornáu por Ino, indicóu-ys que pa torgare la fame debían sacrificare a Fixo y a Hele. Pero xustu cuandu se disponían pa facelu, un cordeiru douráu unviáu por [[Nefele]], la súa mái natural, rescatóulos y llevóulos polos aires. Helle entusiasmada pola sensación soltóuse de la piel del vellocín y cayóu pa la mar, nomada [[Helesponto]] nel sou honor. El cordeiru namái llevóu a Frixo pa la Cólquida, au recibíu-y el rei Aeetes que-y dióu a la súa fía [[Calcíope]] comu esposa. N'agradecimientu, Frixo sacrificóu'l cordeiru a los dieuses y entregóu'l sou vellocín d'ouru al rei, quien lu atou a un árbore sagráu.
 
Cuandu [[Yasón]] y los argonautas chegaron a la Cólquida y reclamorun el vellocín d'ouru, el rei Aeetes prometiéu-ys qu'entregaríalu namái si yeran pa facere ciertas xeras. D'entrada, Yasón tenía de xuncire dous gües qu'echaban fuéu pola boca y sucare con eillos un campu dedicáu a [[Ares]]. Una vegada sucáu debería semar eillí un diente del [[dragón]] que matóu [[Cadmu]]. Cuandu l'heroe fixo estu, ayudáu por una poción que-y fixo [[Medea]] pa torgar el fuéu, viéu comu del diente xurdía un exércitu de soldaos davezu armaos. Peru Medea alvirtíulu de lu que pasaría y díxolu que llanciando una piedra ente eillos los soldaos, que nun sabrían quien la tirara, lluitarían ente sí ta la muerte.
2175

ediciones