Diferencies ente revisiones de «Alfonso Enríquez»

905 bytes desaniciaos ,  hai 10 años
ensin resume d'edición
[[Archivu: Castillo de Noreña.gif|derecha|300px|thumb|Castiellu de Noreña nun grabáu del sieglu XIX.]]
 
'''Alfonso Enriquez''', [[Condáu de Noreña|conde de Noreña]] y [[conde de Xixón]], nació en [[1355]] en [[Xixón]]y morrió exiliáu en [[Marans]], [[Francia]] [[27 d'agostu]] de [[1395]]). Foi fíu bastardu del rei [[Enrique II de Castiella]]y so padre dio-y el títulu de Conde de Xixón en [[1373]] y el de Noreña, qu'heredare, antes de ser rei, de [[Rodrigo Alvarez de las Asturias]].
 
Fíu d'[[Elvira Íñiguez de la Vega]], el conde Alfonso Enríquez ye'l primoxénitu d'[[Enrique II de Castiella]]. Naz en Xixón, en 1355 y se verá en posesión de d'amplios territorios; de so padre, recibe n'herencia toles sos posesiones nes n'Asturies, destacando los condaos de [[Noreña]] y [[Xixón]], pero que tamién [[Ribeseya]], [[Villaviciosa]], [[Nava]] o [[Llaviana]], ente otros, nel oriente del país, y [[Cuideiru]], [[L.luarca]], o [[Pravia]] nel occidente. Poseyó [[Babia]] y [[Los Argüellos|Argüellos]]. Foi el más poderosu señor [[feudal]] de les [[Asturies]], qu'intentó tornar independiente del reinu del so hermanu D. [[Juan I de Castiella]] y depues del so sobrín [[Enrique III de Castiella]]. Tuvo munchos señoríos y vasayos, pero tolos perdió poles desobediéncies al rei [[Juan I de Castiella]], el so mediu hermanu, y más tarde al rei [[Enrique III de Castiella]], el so sobrín, en [[1395]].
 
Fíu d'[[Elvira Íñiguez de la Vega]], el conde Alfonso Enríquez ye'l primoxénitu d'[[Enrique II de Castiella]]. Naz en Xixón, en 1355 y se verá en posesión de amplios territorios; de so padre, recibe n'herencia toles sos posesiones nes Asturies, destacando los condaos de [[Noreña]] y [[Xixón]], pero que tamién [[Ribeseya]], [[Villaviciosa]], [[Nava]] o [[Llaviana]], ente otros, nel oriente del país, y [[Cuideiru]], [[L.luarca]], o [[Pravia]] nel occidente. Poseyó [[Babia]] y [[Los Argüellos|Argüellos]]. Foi el más poderosu señor [[feudal]] de les [[Asturies]], qu'intentó tornar independiente del reinu del so hermanu D. [[Juan I de Castiella]] y depues del so sobrín [[Enrique III de Castiella]].
 
El so casoriu con [[Isabel de Portugal]], señora de Viseu foi parte de l'alianza de paz ente los reis [[Enrique II de Castiela]] y [[Fernando I de Portugal]], na ciudá de [[Santarém]], el [[19 de Marzu]] de [[1373]]. El conde Alfonso nun aceptó de bona gana'l casamientu, nin cuando s'alcordó, nin más tarde cuando se fexo, porque la Condesa Isabel tenía namás ocho años d'edá cuando se trató y el tenía dieciocho. Fuxó pal [[Reinu de Francia]] pa llibrar del casoriu impuestu y namás volvió poles amenaces del padre. Asina, cosóse en [[Payares]] de [[1378]].
 
Tuvo munchos señoríos y vasayos, pero tolos perdió poles desobediéncies al rei [[Juan I de Castiella]], el so mediu hermanu, y más tarde al rei [[Enrique III de Castiella]], el so sobrín, en [[1395]]. Juan I de Castiella dio la tierra de [[Noreña]] a la ilésia d' [[Uviéu]] y confiscó toles demás tierres y bienes que D. Alfonso tenía nes [[Asturies]]. El Conde de Xixon morrió diendo cola condesa D. Isabel, a pelegrinar en Francia.
 
== Infancia y mocedá ==
Sin embargu, anque nun llegó a enfrentase abiertamente al so padre, los desalcuerdos ente dambos yeren bastante habituales. En [[1375]], ante'l matrimoniu que so padre concertara cola infanta [[Isabel de Portugal, señora de Viseu|Isabel de Portugal]], pa sellar el Tratáu de Santarem, Alfonso Enríquez fuxó a Francia pa tratar de que'l papa [[Gregorio XI]] interviniere y anulare'l compromisu, pero tuvo que ceder ante la confiscación de tolos sos bienes qu'ordenó Enrique II.
 
Una vez cellebráu'l casoriu en [[1377]], que nunca nun llegó a consumase, Alfonso Enriquez unióse a les tropes castellanes na [[guerra contra Navarra]]. P'afrontar los gastos derivaos de la espedición, Alfonso decreta un serviciu estraordinario nos conceyos de la so propiedá, asina como en dalgunos que nun lo yeren, lo que provoca una reacción inmediata, tanto de la Ilésia asturiana como de munchos de los miembros de la nobleza laica. Ente esto, tuvo qu'intervenir el mismu Enrique II prohibiendo al so fíu recaudar nos conceyos que nun yeren d'el, y devolver lo tomao indebidamente.
 
== El reináu de Juan I ==
En mayu de [[1379]] fina Enrique II de Trastámara, sucediéndolu nel tronu castellán el so fíu mayor, que reinaría como [[Juan I de Castilla]].
 
Los problemasproblemes internos surden al poco. Hai que remembrar que, al principiu del so reináu, Enrique II creara un círculu de parientes adictos (al menos en teoría) a la Corona pa reforzar la so posición. Sin embargu, a lo llargo de los años, fora apaiciendo una nueva clas de nobleza funcionaria, que ensiguida diba a dir desplzando a los parientes del rei nel exerciciu de los puestos de responsabilidá, y que sedría'l principal apoyu de los nuevos Trastámara.
 
Esta situación nun agradó lo más mínimo a l'alta nobleza, y Alfonso Enriquez, como parte d'ella, ensiguida empicipió a demostralo. Yá nes cortes de Burgos del añu [[1379]], obtién les rentes del alfolí d' [[Avilés]], y n'avientu d'esi mesmu añu, l'anulación del so matrimoniu.
 
Sin embargu, en [[1380]], ye Juan I el que dicta una serie de normes destinaes a torgar l'atropellu de la nobleza sobre los señoríos y encomiendes al so cargu; ente los damnificaos, el conde Alfonso, que se ve obligáu a devolver tierres garraes indebidamente a los monasterios de [[Monasteriu de San Salvador]] de Cornellana y [[MonasteriuMonesteriu Real de San Benito]] de [[Sahagún]].
 
Alfonso Enriquez parte entoncienes hacia [[Portugal]], onde trata d'obtener la man de la infanta y heredera [[Beatriz de Portugal]], a la vez qu'ofrez los sos servicios al [[duque de Lancaster]] que casáu con una fía de [[Pedro I el Cruel]], reivindicaba la corona de Castiella.
Enrique III, una vez firmáu l'alcuerdu, ordenó la destrucción de la villa, poniendo fin a les revueltes del conde Alfonso.
 
== ÚltimosAños años ==
 
Poco sabemos del conde Alfonso a partir d'esti momentu, salvo que foi presu por orde del rei en [[San Juan de Luz]], anque lliberáu poco depués, y que se rumoreó taba implicado nuna conspiración del rei de Portugal contra Enrique III en [[1397]], anque nunca se supó con certeza.
 
Morrió posiblemente en Portugal, en fecha desconocida, ya que a principios del siglosieglu XV hai noticiasnoticies de qu'ellí vivía la condesa Isabel, que mantendría el'l linaxe de los Noreña portugueses.
 
 
Casose en [[Burgos]] en [[1373]] com D. [[Isabel de Portugal, señora de Viseu|Isabel de Portugal]] ([[1364]] - [[1435]], en Marans, Francia), señora de [[Viseu]], fiya natural del rei [[Fernando I de Portugal]], enantes del so casamientu, y foron el troncu de la família portuguesa [[Noronha]]:
 
# D. [[Pedro de Noronha]] ([[Castelo de Gijon]] [[1379]] - [[20 de Agostod'agostu]] de [[1452]]), [[arcebispoarzobispu de Lisboa]],
# D. [[Fernando de Noronha 2º conde de Vila Real]] ([[1380]] -?), 2º [[conde de Vila Real]], casáu con D. Brites de Menezes, 2ª condesa de Vila Real (1400 -?),
# D. [[Constança de Noronha]] (1390 -?), que foi la 2ª muyer de D. Afonso, 1º [[duque de Bragança]], casáu com Mécia de Sousa, 4ª señora de Mortágua (1400 -?)
862

ediciones