Diferencies ente revisiones de «Alfonso Enríquez»

ensin resume d'edición
m (Bot: Migrating 2 interwiki links, now provided by Wikidata on d:q5199387 (translate me))
Demientres los primeros años de vida, permaneció siempres baxo l'atenta vixilancia de so padre, que colocare en puestos de responsabilidá a dellos de los sos parientes pa tratar de crear un círculu adictu a la Corona que-y permitiera goberanar con cierta tranquilidá.
 
Fizo les sos primeres armes demientres la [[Guerres Fernandines|segunda Guerra Fernandina]], sometiendo les places de [[Viana del Bollo]] y [[Cascais]], enantes que'l [[Tratáu de Santarem]] pusierepunxere final a la contienda, si bien esiste constancia de la so presencia ya na [[Batalla de NájeraNáxera]].
 
Sin embargu, anque nun llegó a enfrentase abiertamente al so padre, los desalcuerdos ente dambos yeren bastante habituales. En [[1375]], ante'l matrimoniu que so padre concertara cola infanta [[Sabela de Portugal, señora de Viseu|Sabela de Portugal]], pa sellar el Tratáu de Santarem, Alfonso Enríquez fuxó a Francia pa tratar de que'l papa [[Gregorio XI]] interviniere y anulare'l compromisu, pero tuvo que ceder ante la confiscación de tolos sos bienes qu'ordenó Enrique II.
 
Una vez cellebráu'l casoriu en [[1377]], que nunca nun llegó a consumase, Alfonso Enriquez unióse a les tropes castellanes na guerra contra Navarra. P'afrontar los gastos derivaos de la espedición, Alfonso decreta un serviciu estraordinarioestraordinariu nos conceyos de la so propiedá, asina como en dalgunos que nun lo yeren, lo que provoca una reacción inmediata, tanto de la Ilésia asturiana como de munchos de los miembros de la nobleza laica. Ente esto, tuvo qu'intervenir el mismu Enrique II prohibiendo al so fíu recaudarrecaldar nos conceyos que nun yeren d'el, y devolver lo tomao indebidamente.
 
== El reináu de Xuan I ==
El rei organizó un nuevu cercu a la ciudá na segunda quincena de xunetu de [[1395]], en tanto qu'Alfonso preparó la defensa de la villa, aprovisionándola d'alimentos y armas, tres lo cual partió nuevamente, esta vez hacia [[Bayona]] en busca d'ayuda inglesa, dexando'l cercu en manos de la so esposa Sabela.
 
Tres más d'un mes d'asediu, tiempo nel que los castellanos ensayaron l'usu de l' [artillería]] contra les muralles de Xixón. Finalmente, al nun llegar los refuerzos buscaos, Sabela, rindió la ciudá, non sin primero asegurar la so vida y la de la so familia, tres lo cual partió hacia Francia pa reunisep'axuntáse col so maríu.
 
Enrique III, una vez firmáu l'alcuerdu, ordenó la destrucción de la villa, poniendo fin a les revueltes del conde Alfonso.
Usuariu anónimu