Diferencies ente revisiones de «Gregoriu Naciancenu»

m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-pequen +pequeñ)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-llínea\b +llinia))
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-pequen +pequeñ))
L'emperador [[Valente]] finó en [[378]]. La sucesión de [[Teodosio I]], un firme defensor de la [[Concilio de Nicea I|ortodoxa nicena]], yera una bona noticia p'aquellos que deseyaben purgar Constantinopla de la dominación [[arrianismu|arriano]] y [[apolinarismo|apolinarista]].{{Harvnp|McGuckin|2001|p=235}} El partíu niceno nel esiliu tornó adulces a la ciudá. Dende'l so llechu de muerte, Basilio recordó-yos les capacidaes de Gregorio y ye bien probable qu'encamentara al so amigu como defensor de la causa trinitaria en Constantinopla.{{Harvnp|McGuckin|2001|pp=235–236}}<ref>Ver tamién Orat. 43.2, PG 36.497.</ref>
 
En [[379]], el [[sínodu de Antioquía]] y el so arzobispu, [[Melecio de Antioquía|Melecio]], pidieron a Gregorio qu'allegara a Constantinopla pa liderar la campaña teolóxica pa ganar dicha ciudá pa la ortodoxa nicena.{{Harvnp|Ruether|1969|p=42}} Dempués de munches duldes, Gregorio aportó. La so prima Teodosia ufiertó-y una villa como residencia; Gregorio darréu tresformó gran parte d'ella nuna ilesia, llamándola Anastasia, «un escenariu pa la resurrección de la fe».{{Harvnp|McGuckin|2001|p=241}}<ref>Ver tamién 2 Reis 4:8 y Orat. 26.17, PG 35.1249.</ref> Dende esta pequenapequeña capiya compunxo cinco poderosos discursos sobre la doctrina nicena, esplicando la naturaleza de la Trinidá y l'unidá de Dios.{{Harvnp|Hunter-Blair|1910}} Refugando la negación [[Eunomio|eunomiana]] de la divinidá del [[Espíritu Santu]], Gregorio ufiertó esti argumentu:
 
{{cita|Esamina lo que sigue: Cristu ye niciáu, él (l'Espíritu) preceder; Cristu ye bautizáu, él da testimoniu [...] Cristu realiza maravíes, él acompañar; Cristu xube al cielu, él asocéde-y. Pos ¿qué nun puede faer l'Espíritu ente les coses grandes y les que fai Dios? ¿Qué nome nun recibe ente los que se dan a Dios fora de los nomes de ingénito y niciáu? [...] ¡Per otra parte, yo asusto al considerar la riqueza de los títulos y de tolos nomes ultraxaos por quien ataquen al Espíritu!<ref>''Orat''. 31, 29. Traducción española en GREGORIO NACIANCENO, ''Los cinco discursos teolóxicos'', Editorial Ciudá Nueva, Madrid 1995, ISBN 84-86987-92-X, p. 259.</ref>}}
== Reliquies ==
[[Archivu:Corpus sancti gregorii nazianzeni.jpg|thumb|Antigua tumba de Gregorio Nacianceno na [[Basílica de San Pedro]] de [[Roma]].]]
Dempués de la so muerte, Gregorio foi soterráu en Nacianzo. Les sos reliquies fueron treslladaes a [[Constantinopla]] nel añu 950, a la ilesia de los Santos Apóstoles. Los [[cruzaos]] de la [[Cuarta Cruzada]] ([[1204]]) coyeron parte de les reliquies, qu'acabaron en [[Roma]]. Depués fueron asitiaes nuna capiya llateral de la [[Basílica de San Pedro]] conocida precisamente como ''Altar gregorianu'' (onde puede vese tamién una imaxe de la ''Virxe del Perpetuu Socorru''). El [[27 de payares]] de [[2004]], eses reliquies, xuntu coles de [[Juan Crisóstomo]], fueron devueltes a [[Istambul]] pol papa [[Juan Pablo II]], calteniendo'l [[ciudá del Vaticanu|Vaticanu]] una pequenapequeña porción de dambes. Les reliquies anguaño tán calteníes na [[Catedral Patriarcal de San Jorge]] nel [[Fanar]].<ref>Ian Fisher, en «Pope returns remains of 2 Orthodox patriarchs».</ref>
 
== Festividá ==