Imprenta de Crnojević

Una páxina del Oktoíjos (1494).

La imprenta de Crnojević (en serbiu: Штампарија Црнојевића) o imprenta de Cetinje (Цетињска штампарија) foi la primer imprenta nel sudeste d'Europa. La instalación funcionó ente 1493 y 1496 en Cetinje, Principáu de Zeta (actual Montenegro).1​

Foi fundada por Đurađ Crnojević, el gobernante de Zeta ente 1490 y 1496.2​ La imprenta foi operada por monxos ortodoxos serbios so la supervisión del hieromonk Makarije . La imprenta de Crnojević foi tamién la primer prensa estatal del mundu. Nesta imprenta imprimiéronse cinco llibros llitúrxicos ortodoxos: Oktoih Prvoglasnik, Oktoih Petoglasnik, Psaltir, Trebnik (Molitvenik) y Cvetni Triod.

Los octoechos del primer tonu (Oktoih provglasnik) ye'l primer llibru impresu n'alfabetu cirílicu ente los eslavos del sur. Terminóse'l 4 de xineru de 1494. Esisten 108 copies d'esti llibru. Contién 270 fueyes del tamañu de 29 x 21,6 cm. Carauterizar pola alta calidá y l'impresión llimpia en dos colores, colorada y negra, con lletres de forma prestosa. Ta decoráu con tocaos ya iniciales impreses en xilografíes nel espíritu de la Renacencia con restos d'antigües tradiciones manuscrites. Los octoechos del quintu tonu (Oktoih petoglasnik) representa'l primera incunable eslavu ilustráu del sur. Caltener en fragmentos, siendo'l mayor de 37 fueyes. Tien seis ilustraciones de xilografía, realizaes por un artista que llogró asitiar composiciones bastante complexes con munchos personaxes nun espaciu relativamente pequeñu. El salteriu con amiestes (Psaltir s posledovanjem) imprimir en 1495. Nun ye solo d'importancia llitúrxica y convencional sinón tamién histórica y lliteraria. Ta decoráu con trés tocaos y 27 iniciales repitíes por 221 vegaes. Hai 36 copies completes y parciales calteníes. La Biblioteca Nacional de Montenegro "Djurdje Crnojevic" publicó 650 facsímiles del salteriu en 1986.

LegáuEditar

En su carta de 1514 al Senado de Ragusa, el noble Luka Primojević enfatizó que tenía la intención de imprimir libros usando las mismas letras usadas por los sacerdotes serbios en sus iglesias, las mismas letras usadas en la imprenta de Crnojević cuyos libros fueron muy respetados y elogiados. [1] Aunque su intención de establecer una imprenta en Dubrovnik e imprimir libros cirílicos falló, sus declaraciones escritas dejaron un testimonio significativo sobre la gran reputación de los libros impresos en la imprenta de Crnojević.[2]

ReferenciesEditar

  1. Vojt, Predrag; Pavlović; Prodanović (2018). «KAKO NAPRAVITI POUZDAN KIŠOMER PRIHVATLJIVE CENE». Zbornik radova Građevinskog fakulteta 34:  pp. 403–408. doi:10.14415/konferencijagfs2018.039. ISSN 0352-6852. http://dx.doi.org/10.14415/konferencijagfs2018.039. Consultáu 'l 23 de julio de 2018. 
  2. Крстић, Катарина. Дигитална хуманистика. Универзитет у Београду, Филолошки факултет, 127–140. ISBN 9788661533525. Consultáu'l 23 de julio de 2018.

Enllaces esternosEditar