Abrir el menú principal

Kaymakam (tamién solletráu kaimakam y caimacam) ye'l títulu usáu pol gobernador d'una provincia na República de Turquía. Tamién yera'l títulu usáu polos gobernadores de les diverses provincies nel Imperiu otomanu.

EtimoloxíaEditar

El términu en turcu modernu Kaymakam provien de dos pallabres árabes usaes en Turquía: kâim (قائم), que significa "nel llugar de" y makâm (مقام), usáu nel contestu de "posición" o "estatus". En tiempos otomanos, un kâim-makâm yera l'axente del estáu que representaba al sultán a nivel local. Anguaño, el kaymakam ye'l representante del gobiernu.

 
Mustafa Kemal Atatürk sirviendo como kaymakam en 1915.

HistoriaEditar

Según dalgunos, el primera kaymakam de la hestoria foi Ali Ibn Abi Talib, quien, supuestamente, foi nomáu por Mahoma como primer califa. Poro, considérase que Alí sirvió "nel llugar de" Mahoma

El términu tomó un significáu más específicu na hestoria de Moldavia y Valaquia, onde se refier al sustitutu temporal del hospodar (príncipe) mientres el gobiernu de los fanariotas. Nesti contestu la pallabra tendría d'escribise caimacam, yá qu'en rumanu, el cargu escríbese căimăcămie.

Dende l'establecimientu de la soberanía otromana en 1872 y hasta la so conversión en protectoráu británicu en 1916, los hakims (dirixentes locales) d'Arabia y Qatar ostentaron tamién el títulu de kaymakam. De la mesma forma, los trés hakims de Kuwait llevaron el títulu d'orixe turcu.

Nel exércitu otomanu y nel d'Exiptu, el títulu de kaymakam usar pa referise a "teniente coronel". Tamién s'aplicaba a los comandantes navales. Mustafa Kemal Atatürk sirvió como kaymakam del 57º reximientu na batalla de Galípoli.

FuentesEditar