Abrir el menú principal

La nasalización ye un procesu fonéticu pol cual un soníu que de normal ye oral pronunciar col velo del cielu la boca baxáu, de manera que, en mayor o menor midida, l'aire tamién escapa al traviés de la ñariz.

Nel Alfabetu Fonéticu Internacional un soníu nasalizado indicar por aciu una virgulilla (~) sobre'l soníu nasalizado: [ã] ye la versión nasalizada de [a]. Nótese que la nasalización puede ser un procesu asimilatorio que nun crea distinción fonolóxica o bien ser un fonema más del idioma. Asina, en francés, hai vocales nasales qu'oldeen con non nasales (distinción ente bon y beau, onde oldea la traza [+nasal] de bon), polo cual son fonemes distintos. En castellán, sicasí, la nasalización en sílaba trabada con consonantes nasales (como cobertor) ye un procesu asimilatorio de la traza nasal y nun esiste oposición ente un soníu [a] non nasal y un soníu [ã] nasal (distribución complementaria, esto ye, onde apaez [ã] nun apaez [a]).

Coles mesmes, hai consonantes nasalizadas (distintos a les consonantes nasales, como /m/ o /n/, que son puramente nasales, nun sale aire pela boca) qu'oldeen con otres consonantes puramente orales. Por casu, dellos idiomes arábigos meridionales tienen fricatives nasalizadas, como [z̃]. La virguilla usar pa indicar fonemes dafechu nasalizados, anque tamién esisten prenasalizadas (ⁿX) y postnasalizadas (Xⁿ, relaxación nasal).

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

BibliografíaEditar

  • Juliette Blevins (2004). Evolutionary Phonology: The Emergence of Sound Patterns. Cambridge University Press. p. 203.
  • Ladefoged, Peter; Maddieson, Ian (1996). The Sounds of the World's Languages. Oxford: Blackwell. p. 134. ISBN 0-631-19814-8.
  • The World Atles of Language Structures Online – Chapter 10 – Vowel Nasalization