Abrir el menú principal

Nava de Sotrobal ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Peñaranda. Pertenez al partíu xudicial de Peñaranda y a la Mancomunidá de Peñaranda.[1]

Blue globe icon.svgNava de Sotrobal
Iglesia de Nava de Sotrobal.JPG
Escudo de Nava de Sotrobal.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaBandera de la provincia de Salamanca.svg Provincia de Salamanca
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Nava de Sotrobal Traducir Juan Antonio Díaz Gómez
Códigu postal 37850
Xeografía
Coordenaes 40°53′22″N 5°17′11″O / 40.889444444444°N 5.2863888888889°O / 40.889444444444; -5.2863888888889Coordenaes: 40°53′22″N 5°17′11″O / 40.889444444444°N 5.2863888888889°O / 40.889444444444; -5.2863888888889
Nava de Sotrobal is located in España
Nava de Sotrobal
Nava de Sotrobal
Nava de Sotrobal (España)
Superficie 44.64 km²
Altitú 855 m
Demografía
Población 158 hab. (2018)
Porcentaxe 0.05% de Provincia de Salamanca
Densidá 3,54 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
Cambiar los datos en Wikidata

El so términu municipal ta formáu poles llocalidá de Arauzo, Nava de Sotrobal y Sotrobal, ocupa una superficie total de 44,64 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2017, cuenta con una población de 163 habitantes.

EtimoloxíaEditar

El topónimu "Sotrobal" apaez per primer vegada nel añu 1178 ente los documentos de los Archivos Catedralicio y Diocesano de Salamanca. La pallabra vien de la llingua romance y siginifica "monte de llobos".[2] Enantes apaez como "Sotobram" como llende de la demarcación del obispáu de Mérida na obra "Hitación de Wamba" del sieglu VII.[3]

Mientres el sieglu XVI apaez nos documentos col nome de La Nava. A empiezos del sieglu XVII denominar Nava d'Alba y darréu Nava de Sotrobal.

HistoriaEditar

La población cunta con un xacimientu romanu de tipoloxía indeterminada nel Paredón.[4] Sicasí, la fundación de l'actual Nava de Sotrobal remontar a la repoblación efectuada polos reis de Llión na Edá Media, quedando integráu na xurisdicción d'Alba de Tormes, dientro del Reinu de Llión, denominándose entós "La Nava",[5] tomando l'apellíu "de Sotrobal" por depender de la llocalidá, anguaño despoblada, de Sotrobal (denomada "Sothlobar" en tiempos d'Alfonsu IX de Llión).[6]

Nel añu 1196 la llocalidá foi escalada poles tropes castellanes,[7] dientro del contestu de les guerres fronterices ente Llión y Castiella. Darréu, como territoriu integráu na xurisdicción albense, perteneció a la Casa d'Alba.

Yá nel sieglu XIX, mientres la Guerra d'Independencia, ta documentada nos archivos parroquiales la llegada de tropes franceses comandadas pol mariscal Soult el 5 de payares de 1812.[8] Más tarde, cola creación de les actuales provincies en 1833, quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu de Peñaranda de Bracamonte.[9]

Yá nel sieglu XX, mientres la Guerra civil española, tuvo operativu nel noroeste del términu municipal el Aeródromu de Arauzo, qu'emprestó serviciu al bandu subleváu, siendo bombardeado en dos causes mientres la guerra a finales de 1936, y que foi abandonáu una vegada rematada la guerra.

DemografíaEditar

Gráfica d'evolución de Nava de Sotrobal ente 1900 y 2017
 
Fuente Instituto Nacional d'Estadística d'España - Ellaboración gráfica por Wikipedia.

Nucleos de poblaciónEditar

El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.[10]

Nucleu de Población Población
Nava de Sotrobal 168
Sotrobal 1
Arauzo 1

Monumentos y llugares d'interésEditar

 
Ilesia parroquial

La ilesia parroquial de San Miguel anguaño tien dos naves anque, en principiu, foi d'una de la que namái se caltién l'ábside yá que el muriu sur cola so portada, sumió nuna remdelación del templu.

Nel interior, lo más importante ye la capiya mayor y capiya del Evanxeliu. La nave principal cubrir con armadura de madera, la del Evanxeliu, con madera a una agua. A los pies, na Nave del Evanxeliu abre'l baptisteriu, que caltién restos de yeserías barroques del sieglu XVIII. Tomando l'anchu de los dos naves, a los pies, álzase la tribuna en madera. La decoración ye de ovas, dardos, dentículos y arquillos ciegos, alternando con temes vexetales propiu d'una obra renacentista popular del sieglu XVI.

Tanto la ilesia como'l pueblu fueron escalaos poles tropes franceses nel añu 1812.

CulturaEditar

FiestesEditar

  • 13 de xunu - "San Antonio"
  • 29 de setiembre - "San Miguel Arcánxel" Fiesta grande del pueblu onde se bailla al son de la dulzaina y tamboril. Tamién se celebren tornes con vaquillas na plaza del monte de Arauzo, costume bien enraigonada na zona.
  • 8 d'agostu - "San Cayetano" Recuperada la tradición nel añu 2015.

Naveros pernomaosEditar

  • Flores Blazquez (1947-Actualidá), toreru que se proclamo ganador del Bolsin de Ciudad Rodrigo en 1964 y llegando en 1966 a quedar 1º nel escalafón de novilleros. Tomo l'alternativa en Toledo'l 9 d'abril de 1967, compartiendo cartelu con Santiago Martín "El Viti" y Manuel Benítez "El Cordobés" y confirmó l'alternativa en Madrid el 30 de setiembre del mesmu añu.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Llorente Maldonado, Antonio (1976). en Centro d'Estudios Salmantinos: contornes históricu y actual_de_l.html?id=wZQtAQAAIAAJ Les contornes históricu y actual de la provincia de Salamanca (n'español), 157. Consultáu'l 9 de payares de 2011. «Al mio pensar la Tierra de Peñaranda entiende los siguientes términos municipales: Peñaranda, Cantaracillo, Aldeaseca de la Frontera, Paradinas de San Juan, Rágama, Zorita de la Frontera, El Campu de Peñaranda, Villar de Gallimazo, Ventosa del ríu Almar, Alconada, Nava de Sotrobal, Bóveda del ríu Almar, Mancera de baxo, Macotera y quiciabes, Santiago de la Puebla, Salmoral y Malpartida, que tán a caballu ente la Tierra de Peñarada y la Tierra d'Alba; ente que al mio paecer, Tordillos y Alaraz pertenecen de llenu a la Tierra d'Alba, a pesar de la so adscripción al partíu xudicial de Peñaranda, fechu alministrativamente recién pero que puede influyir enforma na conciencia de los habitantes d'estos pueblos, que formaron parte, hasta 1833, de la Tierra, del Ducáu y del partíu d'Alba»
  2. [1], Riesco Chueca, Pascual. Anotaciones toponímiques salmantinas.
  3. Villar y Macía, Manuel. Hestoria de Salamanca. 1887.
  4. [2], Modelos de poblamientu rural na provincia de Salamanca (España) ente l'Antigüedá y l'Alta Edá Media.
  5. Mínguez, José María (Coord.) (1997). Hestoria de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salmantinos. Páx. 265
  6. Mínguez, José María (Coord.) (1997). Hestoria de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salmantinos. Páx. 321
  7. Taller de Empleo-Mancomunidá Rutes d'Alba. «Guía Macomunidad Rutes d'Alba» páx. 9. Consultáu'l 18 de xineru de 2016.
  8. Taller de Empleo-Mancomunidá Rutes d'Alba. «Guía Macomunidad Rutes d'Alba» páx. 10. Consultáu'l 18 de xineru de 2016.
  9. «Real Decretu de 30 de payares de 1833 sobre la división civil de territoriu español na Península ya islles axacentes en 49 provincies» (español). Gaceta de Madrid.
  10. Institutu Nacional d'Estadística. «Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional». Consultáu'l 27 de febreru de 2016.

Enllaces esternosEditar