Prospero Farinacci

Prospero Farinacci (1  de payares de 1554Roma – 31  d'avientu de 1618Roma) foi un xurista y home de lleis italianu, foi la personalidá llaica más importante del Cincuecento n'Italia.

Prospero FarinacciPicto infobox character.png
Farinacci, Prospero (1554-1618) - da Crasso 1666.JPG
Vida
Nacimientu

Roma1  de payares de 1554

[1]
Muerte

Roma31  d'avientu de 1618

[2] (64 años)
Estudios
Llingües falaes llatín
Oficiu
Oficiu xurista, abogáu, maxistráuxuez
Cambiar los datos en Wikidata

VidaEditar

 
Responsa criminalia, 1606

Xurista envaloráu, Farinacci tuvo numberosos cargos políticos nos Estaos Pontificios, ente los que taba'l de «procurador fiscal».

Como abogáu, formó parte como acusación en diversos procesos importantes. En 1599 asume la defensa de Beatrice Cenci, acusada xunto a los sos hermanos del homicidiu del so padre. La fama duradera d'esti casu foi tal, qu'inclusive sieglos dempués del eventu, el so nome apaecía nos numberosos manuscritos dedicaos al «Casu Cenci» o nos múltiples romances del sieglu XVIII dedicaos a la tema.

Escribió numberosos llibros de xurisprudencia, ente los que destaca Praxis et theorica criminalis (1581-1614); un compendiu de la xurisprudencia de la so dómina, que tenía la gran ambición d'axuntar tou aquello que fuera escritu sobre'l derechu penal, de forma que pudiera sese utilizáu como únicu puntu de referencia nos tribunales, en llugar de decenes d'obres de consulta. L'ésitu del testu foi notable, y, n'efeutu, foi adoptáu mientres más de dos sieglos na práctica xurídica, sobremanera n'Italia, faciéndose múltiples compendios y estractos.

Farinacci morrió en Roma; el so monumentu aciagu atópase inda na ilesia de San Montés nel Quirinal.

Una formosa semeya de Farinacci, pintáu por Cavalier d'Arpino, ta espuestu nel muséu del Castillo de Sant'Angelo, en Roma.

El procesuEditar

Xuez inflexible (siendo criticáu por munchos pola so severidá, considerada por dalgunos como inhumana, condergando a la pena de muerte tantes vegaes como fuera posible), nun foi tan severu consigo mesmu y la so vida privada. En 1595 empezaron a circular rumores sobre'l so homosexualidá, hasta que foi investigáu por sodomía (na dómina castigáu cola pena capital) por Berardino Rocchi, un mozu servidor de Marcu Sittico, cardinal Altaemps.

Farinacci consiguió evitar la condena namái porque'l papa Clemente VIII decidió concede-y la gracia. Foi nesta ocasión que, xugando col apellíu, el papa pronunció la frase:

La farina è buona, è il sacco che è cattivo.

La farina ye bona, ye'l sacu'l que ye malu.

BibliografíaEditar

  • Franco Cordero, Criminalia. Nascita dei sistemi penali, Laterza, Roma-Bari 1985, pp. 339-403.
  • Lorenzo Crasso, Elogi d'huomini letterati, Combi y La Nou, Venezia 1666.
  • Niccolò Del Re, Prospero Farinacci giureconsulto romanu (1544-1618), Fondazione Marcu Besso, Roma 1999, 169 pp.
  • Dizionario biografico degli italiani, Ad vocem.
  • Processo contro Berardino Rocchi y Prospero Farinacci [1595]. Archivio di Stato di Roma, "Tribunale del Governatore", processi 1505-1599, vol. 290, carte 113r-121v.
  • Giovan Vittorio Rossi (Janus Nicias Erythraeus), Pinacotheca imaginum, illustrium, doctrinae vel ingenii laude, virorum, Kalcov, Colonia 1645-1648 (3 voll.), vol. 1, pp. 179-181.

Ver tamiénEditar

Enllaces esternosEditar



  1. URL de la referencia: http://www.treccani.it/enciclopedia/prospero-farinacci_(Dizionario-Biografico)/.
  2. URL de la referencia: http://www.treccani.it/enciclopedia/prospero-farinacci_(Dizionario-Biografico)/.