Abrir el menú principal

Sir ye una pallabra del idioma inglés que significa señor. Tien dellos contestos.

Yera usáu como un términu de cortesía ente persones iguales. El so usu na actualidá ta acutáu pa persones que tienen un estatus o un rangu mayor; como cuando se fala a un profesor, a un militar o a cualquier superior. Otru usu ye'l que se da a les persones mayores, d'igual forma que la da un comerciante escontra'l so veceru o comprador. Tamién s'usa na correspondencia formal y cuando se fala a un estrañu . Coles mesmes, puede considerase un términu apropiáu pa un superior o como sinónimu de caballeru.

Los sos oríxenesEditar

La pallabra sir derivar de la pallabra sire del francés mediu. De la mesma ésta vien del francés antiguu sieur, que significa señor, vocablu deriváu del llatín senior (d'onde tamién l'español señor») que significa mayor (d'edá).

La pallabra sir entró al inglés nel añu 1297 como títulu d'honor pa un caballeru o un barón, y yera una variante de la pallabra sire, yá n'usu dende 1205 como un títulu antepuestu al nome. En 1225 la pallabra sir yá yera usada pa dirixise al soberanu. En 1250 usábase como sinónimu de padre, y en 1362 yera utilizada pa dirixise a un importante home d'edá avanzada.

Les sos formalidaesEditar

Nel protocolu británicu, ye correctu usar la pallabra sir pa dirixise a un Caballero o un Baronet, y tien de ser usada precediendo al nome completu o namái al nome de la persona a quien se dirixe. Esti usu ye idénticu al de la pallabra don n'español onde resulta un vulgarismu utilizalo solo col apellíu. La so variante femenina ye dame, pa les beneficiaries direutes d'esi rangu, o lady si tratar de la esposa d'un sir.

A quien nun son ciudadanos del Reinu Xuníu (o de dalgún de los reinos de la Mancomunidá de Naciones) pero que reciben el títulu honorariu de Caballero nun se-yos dexa utilizar el títulu de sir. Sicasí, quien caltienen una doble nacionalidá británica y d'otru país sí pueden utilizar el títulu de sir.

Enllaces esternosEditar