Stigmatura napensis

especie de páxaru

Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.

Stigmatura napensis
Estáu de caltenimientu
Esmolición menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Tyrannidae
Xéneru: Stigmatura
Especie: S. napensis
Chapman, 1926
Distribución
Subespecies
2, vease testu
Sinonimia
Stigmatura budytoides napensis[2]
Consultes
[editar datos en Wikidata]

Stigmatura napensis, tamién denomináu rabicano pequeñu, tiranuelo coludo (en Colombia), moscareta-coleadora menor (en Perú) o papa-mosques-do-sertão (en portugués, en Brasil),[3] ye una especie d'ave paseriforme, una del dos pertenecientes al xéneru Stigmatura qu'integra la familia Tyrannidae. Ye nativa de Suramérica.

Descripción

editar

Ye una ave pequeña, mide 13,5 cm de llargor, menor que'l so pariente, el rabicano mayor. Los sos partes cimeros son de color oliva abuxáu con una llista superciliar mariella; les ales y la cola son gris escuru, les ales con un anchu parche llonxitudinal y cantos ablancazaos y la cola llargamente puntiada y bordiada de blancu amarellentáu y con blancu na base. Pembaxo ye mariellu. La subespecie bahiae difier por ser más pardu penriba y más apagáu y más pardu amarellentáu pembaxo. De cutiu caltién la so llarga cola alzada bien enriba de la horizontal.[4]

Distribución y hábitat

editar

Los dos subespecies distribúyense xebradamente: una (napensis) a lo llargo de los grandes ríos de les cuenques central del Amazones y suroeste del Orinoco en Colombia, Venezuela, Ecuador, Perú y Brasil; y la otra (bahiae) nel nordeste de Brasil.[2]
Habita n'islles riberanes con crecederes nueves embaxo de 300 m d'altitú y en carbes de la caatinga hasta los 600 m.[4]

Comportamientu

editar

Similar al so pariente S. budytoides, ye bien activa y de cutiu atrevida, usualmente anda en pares pola trupa vexetación arbustiva pero nun ye malo de ser reparada. Prefier formaciones d'árboles de Tessaria.[4]

Alimentación

editar

Aliméntase principalmente d'inseutos, que busca intensamente ente la xamasca y les cañes y dacuando nel suelu.[5]

Reproducción

editar

Constrúi'l nial de ramines seques bien escondíu nel mediu de la xamasca d'un arbustu, a un altor que puede variar ente 70 cm y 1 m del suelu. La boca del nial ye de 40 mm x 40 mm y tien una fondura de 25 mm y un altor de 30 mm. La postura puede ser de dos a tres güevos que pesen 1,2 g y miden 17 mm x 12 mm.[6]

Vocalización

editar

El cantar inclúi un quexosu “kuiiurt?” o “kuiiurt?kuii”, delles vegaes terminando nun atropáu de notes, de cutiu nuna distintiva cadencia, por casu “kui-kuu-kurr, kui-kuu-kurr”, dau en dúu.[4] La vocalización de bahiae ye bien distinta, el cantar ye un repetitivu “pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur” o un solitariu “pi-dir”.[4]

Sistemática

editar

Descripción orixinal

editar

La especie S. napensis describióse per primer vegada pol ornitólogu d'Estaos Xuníos Frank Michler Chapman en 1926 sol nome científicu Stigmatura budytoides napensis; llocalidá tipo «unión de los ríos Curaray y Napo, Perú.»[2]

Taxonomía

editar

El xéneru tuvo d'antiguo asitiáu na familia Formicariidae por cuenta de la so paecencia xeneral con especies del xéneru Formicivora. Forma una superespecie col rabicano mayor (Stigmatura budytoides).[2] Dellos autores, como Ridgely & Tudor (2009), consideren a la subespecie S. napensis bahiae que se distribúi na caatinga del nordés brasilanu, como especie plena, por cuenta de diferencies morfolóxiques y de vocalización cola especie nominal.[4] Sicasí, esto nun ye siguíu pola mayoría de les clasificaciones, como IOC, Clements y el South American Classification Committee (SACC).

Subespecies

editar

Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015) [7] y Clements Checklist 6.9, [8] reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:[2]

Dellos autores, como Clements Checklist 6.9,[8] consideren a la población del delta del Orinoco como una subespecie ensin describir.

Referencies

editar
  1. BirdLife International (2012). «Stigmatura napensis» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.3. Consultáu'l 10 de xunu de 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Lesser Wagtail-tyrant (Stigmatura napensis) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada'l 10 de xunu de 2015.
  3. Rabicano Menor Stigmatura napensis or bahiae (= Stigmatura napensis) Chapman, 1926 en Avibase. Consultada'l 10 de xunu de 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Ridgely, Robert and Guy Tudor, Stigmatura napensis y Stigmatura bahiae, p. 408, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0
  5. Papa-mosques-do-sertão en WikiAves. Consultada'l 10 de xunu de 2015.
  6. Pedro Cerqueira Lima; Rolf Grantsau; Rita de Cássia Ferreira da Rocha Lima; Thyers Novaes de Cerqueira Lima Neto & Luiz Eduardo Souza Silva. Ninhos de espécies ameaçadas, endêmicas y outras de comportamento reprodutivos pouco conhecidos, na Pátria da Llabrara-Azul-de-Lear (Anodorhynchus leari, Bonaparte, 1856). en Atualidades Ornitolóxiques On-line Nᵘ153 - Janeiro/Fevereiro 2010; p. 70. En portugués.
  7. Gill, F & D Donsker (Eds). 2015. IOC World Bird List (v 5.1). doi : 10.14344/IOC.ML.5.1. Disponible en IOC – World Birds names - Tyrant Flycatchers. Consultada'l 10 de xunu de 2015.
  8. 8,0 8,1 Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, D. Roberson, T. A. Fredericks, B. L. Sullivan, and C. L. Wood. 2014.} The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Baxáu de: Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9
  9. Mapa de rexistros de papa-mosques-do-sertão en Wikiaves. Consultada'l 10 de xunu de 2015.

Enllaces esternos

editar