El tawhid (n'árabe, توحيد) ye un conceutu central nel islam. Ye una forma verbal que significa proclamación del Únicu, esto ye, afirmar que Dios ye únicu. El significáu tradicional ye: "la fe nel Dios únicu, Creador de tol Cosmos, Gobernante de too en solitariu, ensin compañeru nel so dominiu de too. Ye Dios l'aponderáu y eleváu, ensin asociáu dalgunu, nin compañeru nin fíu, nin precisa valedor que lu protexa d'humildación, asina que proclama El so grandor" Tamién se define'l tawhid como: "la fe nel Dios Úno, ensin compañeru" o como: "la conocencia de Dios l'Eleváu na so Señoría, la reconocencia na so Unicidá y la negación absoluta d'equivalentes".