Abrir el menú principal

VidaEditar

Nacíu en Moscú, foi'l fíu de mayor edá vivu de los zares Alejo I y María Miloslávskaya. En 1676, a la edá de 15 años, asocedió al so padre nel tronu.

Dotáu d'un finu intelectu y una noble disposición, recibió una escelente educación de manos de Simeón Pólotski, el monxu eslavu más ilustráu del so tiempu. Sabía polacu ya inclusive tenía un inusual conocencia del llatín, pero taba horriblemente desfigurado y aquexáu de paralís na metá del so cuerpu por una misteriosa enfermedá (créese que escorbuto), quedó irremediablemente inválidu.

Pasó gran parte del so tiempu en compañía de mozos nobles como Yazýkov y Lijachov, quien más tarde introduciríen na corte rusa l'idioma, los vistíos y les ceremonies polaques.

El 28 de xunetu de 1680 contraxo matrimoniu cola aristócrata d'orixe polacu, Agafia Semiónovna Grushétskaia (Agafia Gruszecka), y asumió el tronu. La so natural enerxía nun foi amenorgada pola so discapacidá. Foi fundador de l'academia de ciencies nel monasteriu Zaikonospasski, onde tou lo non espresamente prohibío pola Ilesia Ortodoxa, incluyíes les llingües eslaves, griegu, llatín y polacu, fueron trataes por eruditos competentes.

La principal diferencia ente les reformes teodorianas y petrianas, foi que mientres les reformes del primeru taben enfocaes, anque non puramente, al beneficiu de la Ilesia, les del zar Pedru I tuvieron por oxetu l'Estáu.

Sicasí, la reforma más notable llevada a cabu por Teodoro III, aconseyáu por Vasili Golitsin, foi l'abolición del méstnichestvo que paralizara la vida alministrativa, civil y militar en redol a la ciudá de Moscú.

Teodoro III finó ensin descendencia'l 7 de mayu de 1682. La noticia de la so muerte motivó la Insurreccción de Moscú d'aquel añu.

Ver tamiénEditar

 
Quema de llibros mientres el reináu de Teodoro III.


Predecesor:
Alejo I
 
Zar de Rusia

1676 - 1682
Socesor:
Pedru I y Iván V